گروه سیاست جهان نیوز ـ حجت الاسلام حسن روحانی، رئیس جمهور
گروه سیاست جهان نیوز ـ حجت الاسلام حسن روحانی، رئیس جمهور کشورمان در همایش هفته قوه قضائیه با اشاره به سیره برخورد امیرمؤمنان با مخالفان گفت: «قبل و پس از انقلاب همواره یکی از فخرهای ما پیروی از شیوه حکومتی مولایمان، امیرمومنان (ع) بود که چگونه با مخالفین رفتار کرد و چگونه آنها که تا دست به شمشیر نبردند از آزادیهای متنوعی در جامعه مولایمان امیر مومنان (ع) برخوردار بودند. رفتار امیرالمومنین(ع) با مخالفین و با خوارج که تندترین زبانها را داشتند و بدترین شیوهها را عمل میکردند، زبان نرمی بود و باید ببینیم که مولای ما چگونه عمل میکرد. آیا میتوانیم از سیره پیامبر عظیم الشأن اسلام و امیرالمومنین و روایاتمان به خوبی این تفکیک را انجام دهیم تا در فعالیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و فرهنگی مردم آیندهای بس روشن را پیش چشم خود ببینند.»
هر چند این اظهارات و تاسی به شیوه بزرگان دینی در برخورد با مخالفان بارها و بارها از سوی موافقان رفع حصر سران فتنه مطرح گشته و هر بار نیز با پاسخ های مستدل تاریخی روبرو گشته، اما این بار نیز حجت الاسلام حسن روحانی با ادبیاتی کنایه آمیز در همایش هفته قوه قضائیه سخن از نرمخویی با مخالفان برانداز نظام به زبان می آورد.
محمدحسن رجبی دوانی یکی از کارشناسان مسایل تاریخی است که در برهه های زمانی مختلف به این تحریفهای تاریخی واکنش نشان داده و تاکید کرده است که حتی امیرالمومنین(ع) نیز در برخی مقاطع اقدام به «حصر» مخالفین حکومت اسلامی کردهاند.
رجبی دوانی با اشاره به ریشه تاریخی مسئله حصر خاطرنشان کرد: در جریان فتنه جمل وقتی آن توطئه شکست خورد و عایشه اسیر شد، کلام امیر المومنین خطاب به او گویای جرم وی بوده است.
وی افزود: حکم جرایم عایشه اعدام بود اما امام علی(ع) به حرمت همسری پیامبر(ص) و مصلحتی بالاتر او را محاکمه نکرد بلکه در حصر قرار داد.
رجبی دوانی با بیان اینکه امیر المومنین صرفا برای مصلحتی بالاتر عایشه را در حصر قرار داد، گفت: امام علی (ع) به عایشه گفت باید به مدینه بازگردد و در خانه ای که پیامبر (ص) تعیین کرده است تا دم مرگ در آن باشد؛ این یعنی حصر.
این استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: برخی مصلحت های بالاتر ایجاب می کند که حکم خدا مسکوت گذاشته شود و احکام ثانویه در قبال آن اجرا گردد.
وی با تاکید بر اینکه در خلافت امام علی(ع) ما مواردی داریم که فردی بدون محاکمه به زندان انداخته شده بود، گفت: در تاریخ آمده است یک فردی از بیت المال اختلاس کرده بود و امیر المومنین او را به زندان انداخت و آن فرد سپس فرار کرد که امام خانه او را خراب کرد. حتی یک موردی داریم که یکی از افراد کوفی به امام علی(ع) خیانت ورزید که امام بعد از فرار او خانه او را تخریب کرد.
رجبی دوانی با اشاره به اعمال مصلحت های امام خمینی(ره) در ابتدای انقلاب نیز گفت: امام(ره) سران حزب توده و ناخدا افضلی فرمانده نیروی دریایی وقت را که به نظام اسلامی خیانت کرده بود را اعدام کرد اما کیانوری و طبری را اعدام نکرد و این به خاطر مصلحت های بالاتر بود.
وی در جایی دیگر، از توصیه پیامبر اکرم(ص) به امیرمومنان(ع) در رابطه با برخورد با مخالفین خبر می دهد و می گوید: "در ارتباط با فتنه زمان امیرالمومنین(ع)، پیامبر اکرم(ص) پیشاپیش این موارد را برای حضرت پیشبینی کرده بود و تکلیف آن بزرگوار را هم روشن کرده بود. فرموده بود: یاعلی (ع) تو بعد از من با سه گروه ناکثین، قاسطین و مارقین مواجه میشوی و چارهای جز جنگ و سرکوبی آنها را نداری.
یعنی کسی که بیعت خود را میشکند یا در روی نظام حق میایستد یا نظام حق را متهم به خروج از مسیر اسلام میکند و براندازی پیشه میکند، اینها مستحق مقابله و سرکوبی و نابودی هستند. این را پیغمبر (ص) میفرماید و این نامها را هم وجود مقدس حضرتش بر مخالفان و دشمنان امیرالمومنین (ع) نهاد. بنابراین کسی که فتنهانگیزی میکند و این فتنه را تا مرحله براندازی میکشاند حکم او سرکوبی و قتل است، مگر رهبر جامعه اسلامی مصلحتی ببیند و به خاطر آن مصلحت حکم الهی را بر او جاری نکند.
فتنه گران سال ۸۸ دقیقا مثل فتنهگران جمل، حکم آنها سرکوبی بود و هر کسی که در آن عرصه آمده و ایستاد تا وقتی که ایستادگی میکند باید سرکوب شود و از میان برود. کسی که امنیت جامعه را به هم زده، خرابی به بار می آورد، متعرض جان و مال و ناموس مردم و اموال عمومی میشود، این محارب است و در آن شکی نیست. براندازی نظام را پیشه کرده، حتی اگر سلاح هم در دست نگرفته باشد ولی وقتی تخریب میکند و شهر را ناامن میکند این محارب است و حکم محارب هم در قرآن مشخص است و سرانی که آنها را به عرصه آوردند و این جسارت و گستاخی را به آنها دادند که این اعمال را انجام دهند، به طریق
هر چند این اظهارات و تاسی به شیوه بزرگان دینی در برخورد با مخالفان بارها و بارها از سوی موافقان رفع حصر سران فتنه مطرح گشته و هر بار نیز با پاسخ های مستدل تاریخی روبرو گشته، اما این بار نیز حجت الاسلام حسن روحانی با ادبیاتی کنایه آمیز در همایش هفته قوه قضائیه سخن از نرمخویی با مخالفان برانداز نظام به زبان می آورد.
محمدحسن رجبی دوانی یکی از کارشناسان مسایل تاریخی است که در برهه های زمانی مختلف به این تحریفهای تاریخی واکنش نشان داده و تاکید کرده است که حتی امیرالمومنین(ع) نیز در برخی مقاطع اقدام به «حصر» مخالفین حکومت اسلامی کردهاند.
رجبی دوانی با اشاره به ریشه تاریخی مسئله حصر خاطرنشان کرد: در جریان فتنه جمل وقتی آن توطئه شکست خورد و عایشه اسیر شد، کلام امیر المومنین خطاب به او گویای جرم وی بوده است.
وی افزود: حکم جرایم عایشه اعدام بود اما امام علی(ع) به حرمت همسری پیامبر(ص) و مصلحتی بالاتر او را محاکمه نکرد بلکه در حصر قرار داد.
رجبی دوانی با بیان اینکه امیر المومنین صرفا برای مصلحتی بالاتر عایشه را در حصر قرار داد، گفت: امام علی (ع) به عایشه گفت باید به مدینه بازگردد و در خانه ای که پیامبر (ص) تعیین کرده است تا دم مرگ در آن باشد؛ این یعنی حصر.
این استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: برخی مصلحت های بالاتر ایجاب می کند که حکم خدا مسکوت گذاشته شود و احکام ثانویه در قبال آن اجرا گردد.
وی با تاکید بر اینکه در خلافت امام علی(ع) ما مواردی داریم که فردی بدون محاکمه به زندان انداخته شده بود، گفت: در تاریخ آمده است یک فردی از بیت المال اختلاس کرده بود و امیر المومنین او را به زندان انداخت و آن فرد سپس فرار کرد که امام خانه او را خراب کرد. حتی یک موردی داریم که یکی از افراد کوفی به امام علی(ع) خیانت ورزید که امام بعد از فرار او خانه او را تخریب کرد.
رجبی دوانی با اشاره به اعمال مصلحت های امام خمینی(ره) در ابتدای انقلاب نیز گفت: امام(ره) سران حزب توده و ناخدا افضلی فرمانده نیروی دریایی وقت را که به نظام اسلامی خیانت کرده بود را اعدام کرد اما کیانوری و طبری را اعدام نکرد و این به خاطر مصلحت های بالاتر بود.
وی در جایی دیگر، از توصیه پیامبر اکرم(ص) به امیرمومنان(ع) در رابطه با برخورد با مخالفین خبر می دهد و می گوید: "در ارتباط با فتنه زمان امیرالمومنین(ع)، پیامبر اکرم(ص) پیشاپیش این موارد را برای حضرت پیشبینی کرده بود و تکلیف آن بزرگوار را هم روشن کرده بود. فرموده بود: یاعلی (ع) تو بعد از من با سه گروه ناکثین، قاسطین و مارقین مواجه میشوی و چارهای جز جنگ و سرکوبی آنها را نداری.
یعنی کسی که بیعت خود را میشکند یا در روی نظام حق میایستد یا نظام حق را متهم به خروج از مسیر اسلام میکند و براندازی پیشه میکند، اینها مستحق مقابله و سرکوبی و نابودی هستند. این را پیغمبر (ص) میفرماید و این نامها را هم وجود مقدس حضرتش بر مخالفان و دشمنان امیرالمومنین (ع) نهاد. بنابراین کسی که فتنهانگیزی میکند و این فتنه را تا مرحله براندازی میکشاند حکم او سرکوبی و قتل است، مگر رهبر جامعه اسلامی مصلحتی ببیند و به خاطر آن مصلحت حکم الهی را بر او جاری نکند.
فتنه گران سال ۸۸ دقیقا مثل فتنهگران جمل، حکم آنها سرکوبی بود و هر کسی که در آن عرصه آمده و ایستاد تا وقتی که ایستادگی میکند باید سرکوب شود و از میان برود. کسی که امنیت جامعه را به هم زده، خرابی به بار می آورد، متعرض جان و مال و ناموس مردم و اموال عمومی میشود، این محارب است و در آن شکی نیست. براندازی نظام را پیشه کرده، حتی اگر سلاح هم در دست نگرفته باشد ولی وقتی تخریب میکند و شهر را ناامن میکند این محارب است و حکم محارب هم در قرآن مشخص است و سرانی که آنها را به عرصه آوردند و این جسارت و گستاخی را به آنها دادند که این اعمال را انجام دهند، به طریق
- ۵.۷k
- ۰۷ تیر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط