ﺩﻝ ﭘﯿﺶ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻭﺻﻠﺶ ﻧﺘﻮﺍﻧﯽ

ﺩﻝ ﭘﯿﺶ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻭﺻﻠﺶ ﻧﺘﻮﺍﻧﯽ
ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﯽ

ﺗﺎ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﺁﻭﺭﺩ ﻣﺮﺍ ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺩ
ﻗﻠﺒﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﯼ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺭﻭﺍﻧﯽ

ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ ﻏﻢ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﻭﺭﯼ
ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺩﺳﺖ ﺗﺒﺎﻧﯽ

ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻢ ﺧﻨﺪﻩ ﻧﺸﺎﻧﺪﻡ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﺮﻭ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﻐﻀﯽ ﺳﺮﻃﺎﻧﯽ

ﺁﯾﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻭ ﻏﺼﻪ
ﻫﯽ ﺑﻐﺾ ﮐﻨﯽ گرﯾﻪ ﮐﻨﯽ ،ﺷﻌﺮ ﺑﺨﻮﺍﻧﯽ ؟

ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺗﻮ ﺍﻡ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻭﺻﻠﺖ ﻧﺮﺳﯿﺪﻡ
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺳﺮ ﻗﺒﺮﻡ ﺑﺮﺳﺎﻧﯽ


#سید_تقی_سیدی