آدمهای ساده، همیشه میخندند و

آدمهای ساده، همیشه میخندند و
هر چه تو بگویی باور میکنند!
راحت میتوانی آنها را به بهانه ای از خود دور ،یا به خود نزدیک کنی..!
ساده دل میبندند، و ساده دوست دارند،
و تا پای جان برایت میمانند...
آدمهای ساده، صادقانه عشقشان را اعتراف میکنند
و برای اعتراف به چیزی که باور دارند، نمیترسند..!
آدمهای ساده ، همه را دوست میدانند،
و دشمن برایشان یعنی "یک حسِ بد..!"
مهربانی کنی، برایت جان میدهند
کم لطفیهایت را تقصیر خود میدانند..!
همه ی حرفهایت را میشنوند،
و فقط خوبهایش را به خاطر میسپارند..!
همه را زیبا و بی نقص میبینند،
و انسانها را برابر، برایشان فرقی ندارد
که کجای شهر خانه داری، یا فلان لقب،
وقتی غمگینند ، اشک و لبخند،
وقتی میترسند، ترس و لبخند،
وقتی شرمگینند ، شرم و لبخند،
وقتی عاشقند، عشق و لبخند،
آنقدر ساده میخندند، که گاهی شک میکنی ، عاقلند یا دیوانه..!
آدمهای ساده صبورند،صبورتر از آنچه فکرش را بکنی
ولی جایی که بشکنند،
بغض را فقط در نگاهشان میبینی
سکوت میکنند ، و آرام میگذرند،
آنها هرگز به باورهایشان شک ندارند
و همین است که هر بار که میشکنند، برایشان تجربه نمیشود
میگذرند و دوباره میخندند