‌
‌ در جوشن کبیر یک عبارتی هست که میگوییم:
" یا کریم الصفح "
معناش خیلی جالبه:
یک وقتی یک کسی تورو میبخشه اما یادش نمیره که فلان خطا رو کردی وهمیشه یک جوری نگات میکنه که تو میفهمی هنوز یادش نرفته یک جورایی انگار سابقه ی بدت رو مدام به یادت میاره.
ولی یک وقتی یک کسی تورو میبخشه و یک طوری فراموش میکنه انگار نه انگار تو خطایی رو مرتکب شدی
اصلا هم به روت نمیاره
به این نوع بخشش میگن
صفح...
و خدای ما اینگونه است...

پندهای نهج البلاغه
https://telegram.me/pandha