ﺭﻓﺘﻦ ....

ﺭﻓﺘﻦ ....
ﺭﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻫﺪ...
ﯾﮏ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﻨﺒﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺣﺘﯽ ﺩﻟﺨﻮﺷﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺷﺪﻩ...
ﺭﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﻤﺎﻧﯽ ،ﺑﺎ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺑﯽ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﻫﻢ ﻣﯿﺮﻭﯼ...
ﻣﺎﻧﺪﻥ...
ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺍﻣﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ...
ﺩﺳﺘﯽ ﮔﺮﻡ...
ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ...
ﺩﺭﻭﻏﻬﺎﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ...
ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻨﻮﯼ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ...
ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﭼﺎﯼ...
بﻮﯼ ﻋﻮﺩ...
ﯾﮏ ﺁﻫﻨﮓ ﻣﺸﺘﺮﮎ...
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺗﻠﺦ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﻤﺎﻧﯽ،ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺭﮔﺒﺎﺭ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﻭ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺮﻓﺘﻨﺖ...
ﺁﺭﯼ....
ﺁﻣﺪﻥ ﺩﻟﯿﻞ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ...
ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺑﻬﺎﻧﻪ...
ﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ...