بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
اگر لطیف و سبکبار شوی هیچگاه سقوط نخواهی کرد. سقوط از آنِ سنگین شدگان است.
آنها که پر ازخواهش و آرزویند، پر از داشته و دانستگی‌اند، سقوط خواهند کرد. این تنها سبکباران‌اند که به پرواز در آیند. و بدان که هیچ سنگینی سنگین تر از خودبزرگ‌بینی نیست.
ترس این خودِ ترس است که وحشتناک است، نه چیزها. هیچ چیزی به خودی خود ترس ندارد. چیزها فقط هستند، همین. ترس یک بافته ذهنی است و اغلب از جهل سر بر می آورد. ذهن، از ناشناخته می ترسد و این عامل اصلی ترس است. یک سالک فهیم با ترسش روبرو می شود و آن را از پای در می آورد. اما دیگران از آن فرار می کنند. برای همین است که همیشه می ترسند. زیرا فرار از ترس، راهِ علاج آن نیست بلکه بدتر آن را در وجود آدمی نهادینه می کند.و آنگاه است که همواره با تو خواهد ماند. ای دوست، بدان بسیاری بخاطر ترس، فرصت های نابی را که در زندگی داشته اند، از دست داده اند.
رها از ترس و اندوه : واژهٔ ابلیس به معنای غم و اندوه و ناامیدی است. به معنای کسی است که ناشاد است. کسی که از سرزمین شادی سقوط کرده است. از کیفیت بهشتی خارج و به کیفیت رنج وارد آمده است. آنان که همواره آدمیان را به غم و اندوه می‌خوانند، به واقع به سرزمین ابلیس می‌خوانند. غم‌پروران و ترویج دهندگان اندوه، عملهٔ ابلیس و نیروهای اجرائی اویند. حال آنکه جایگاه مؤمن - لا خَوفٌ عَلَیهِم وَ لا هُم یَحزَنُونَ - است.(سوره یونس بخشی از آیه 62)
کیفیتی که در آن نه ترسی و نه اندوهی است. یک سالک ابداً در هیچ موقفی به راه ابلیس نمی رود. او این بازی را می‌شناسد و همواره از درون شاد و با نشاط است. زیرا نیک می‌داند که از انسان‌های ناشاد و ماتم زده براحتی می توان یک برده ساخت. براحتی می توان ذهن آنها را تسخیر کرد. ترویج غم و اندوه یکی از شیو‌ه‌های ابلیس و اصحاب اوست که البته در طول تاریخ کارايی‌های خود را در شکار و به اسارت بردن روح انسان‌ها داشته است. زیرا انسان غمگین و ماتم زده، فلج است، قفل است. یک اسیر رام و در خدمت است. چنین انسانی را به هر سو می توان کشاند و براحتی هر بهره‌ای می‌توان از او برد. مُخلَصین در قرآن تنها کسانی اند که ابلیس و دیگر شیاطین هیچ سلطه‌ای بر آنان ندارند. زیرا مُخلَصین یعنی همان آزادگان و خلاص شدگان، هرگز در تور غم و اندوه شیاطین به دام نمی‌افتند. زیرا آنها این بازی را خوب می شناسند و به بیگاری طراحان غم و اندوه نمی‌روند. زیرا مُخلَصین رهایی یافتگانی اند که نه از داشته‌ای خوشحال می‌شوند و نه از نداشته‌ای غمگین. آنها به معنای واقعی آزادند و از اندیشهٔ داشتن‌ها ونداشتن ها خلاص شده‌اند. غم و اندوه برای اینان از جنس حقیقت نیست و وجودی حقیقی ندارد. و دقیقاً از این روست که شیاطین هیچ سلطه‌ای بر آنان ندارند.
اگر لطیف و سبکبار شوی هیچگاه سقوط نخواهی کرد. سقوط از آنِ سنگین شدگان است.
آنها که پر ازخواهش و آرزویند، پر از داشته و دانستگی‌اند، سقوط خواهند کرد. این تنها سبکباران‌اند که به پرواز در آیند. و بدان که هیچ سنگینی سنگین تر از خودبزرگ‌بینی نیست.
ترس این خودِ ترس است که وحشتناک است، نه چیزها. هیچ چیزی به خودی خود ترس ندارد. چیزها فقط هستند، همین. ترس یک بافته ذهنی است و اغلب از جهل سر بر می آورد. ذهن، از ناشناخته می ترسد و این عامل اصلی ترس است. یک سالک فهیم با ترسش روبرو می شود و آن را از پای در می آورد. اما دیگران از آن فرار می کنند. برای همین است که همیشه می ترسند. زیرا فرار از ترس، راهِ علاج آن نیست بلکه بدتر آن را در وجود آدمی نهادینه می کند.و آنگاه است که همواره با تو خواهد ماند. ای دوست، بدان بسیاری بخاطر ترس، فرصت های نابی را که در زندگی داشته اند، از دست داده اند.
رها از ترس و اندوه : واژهٔ ابلیس به معنای غم و اندوه و ناامیدی است. به معنای کسی است که ناشاد است. کسی که از سرزمین شادی سقوط کرده است. از کیفیت بهشتی خارج و به کیفیت رنج وارد آمده است. آنان که همواره آدمیان را به غم و اندوه می‌خوانند، به واقع به سرزمین ابلیس می‌خوانند. غم‌پروران و ترویج دهندگان اندوه، عملهٔ ابلیس و نیروهای اجرائی اویند. حال آنکه جایگاه مؤمن - لا خَوفٌ عَلَیهِم وَ لا هُم یَحزَنُونَ - است.(سوره یونس بخشی از آیه 62)
کیفیتی که در آن نه ترسی و نه اندوهی است. یک سالک ابداً در هیچ موقفی به راه ابلیس نمی رود. او این بازی را می‌شناسد و همواره از درون شاد و با نشاط است. زیرا نیک می‌داند که از انسان‌های ناشاد و ماتم زده براحتی می توان یک برده ساخت. براحتی می توان ذهن آنها را تسخیر کرد. ترویج غم و اندوه یکی از شیو‌ه‌های ابلیس و اصحاب اوست که البته در طول تاریخ کارايی‌های خود را در شکار و به اسارت بردن روح انسان‌ها داشته است. زیرا انسان غمگین و ماتم زده، فلج است، قفل است. یک اسیر رام و در خدمت است. چنین انسانی را به هر سو می توان کشاند و براحتی هر بهره‌ای می‌توان از او برد. مُخلَصین در قرآن تنها کسانی اند که ابلیس و دیگر شیاطین هیچ سلطه‌ای بر آنان ندارند. زیرا مُخلَصین یعنی همان آزادگان و خلاص شدگان، هرگز در تور غم و اندوه شیاطین به دام نمی‌افتند. زیرا آنها این بازی را خوب می شناسند و به بیگاری طراحان غم و اندوه نمی‌روند. زیرا مُخلَصین رهایی یافتگانی اند که نه از داشته‌ای خوشحال می‌شوند و نه از نداشته‌ای غمگین. آنها به معنای واقعی آزادند و از اندیشهٔ داشتن‌ها ونداشتن ها خلاص شده‌اند. غم و اندوه برای اینان از جنس حقیقت نیست و وجودی حقیقی ندارد. و دقیقاً از این روست که شیاطین هیچ سلطه‌ای بر آنان ندارند.
- ۷۳
- ۱۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
