ای دوست محبوب من مقصود من خالق من

ای دوست محبوب من مقصود من خالق من
رخصتی خواهم و عشق و سلامی تا کنم بر همه این جمع تمامی
اهل معنا همه یکجا جمعما بر علی عشق ست و ر جمله سلامی
سلام ت میکنم تا که سلامت باشی زیر علم سبز محمد (ص) باشی یا علی جان
توای غافل زیزدان رفتن راه خطا تا کی فرار از بندگی!سر پیچی از امر خدا تا کی
سپات نیک انسانی نهادن زیر پا تا کی فسون و مردم آزاری و تفصیر و ریا تا کی
ستم بر زیر دستان اندرین دار فنا تاکی
خیانت در امانت بهر نامخلوق عادت شد
توان گشتن همسایه هابوخلو حسادت شد
تجاوز بر حریم دوستان نامش عبادت شد
همین کردار نامعلوق ما خصم سعادت شد
به پای خویش رفتن جانبه دام بلا تا کی
چه ترسی بسته ی از دنیا که بستی سخت بر آن دل
چه نیکی کردی سازم گناهان تورا باطل نما اندیشه ی
بر عاقبت ای از خدا غافل به راه و رسم انسانی نبودن آشنا تا کی
پس از این فاش کن از دل دگر رنگ سیاهی را که باشد تازه هرگاهی
گرفتن زاد ماهی را ز مغز خود جدا ساز این همه افکار باقی را
بخاطر آر ، روز هشت و درد بی پناهی را
فراموش کردن گفتار ختم انبیا تا کی
دارای زمین و آسمون یاور ماست
چشم همه اولیاو انبیا به پیغمبر ماست
از گرمیا فتا به معشر غم نیست
تا سایه ی مرتضی علی بر سر ماست