دروغ بود ...همه چیز دروغ بود....دروغ بود... نه پ

دروغ بود ...همه چیز دروغ بود....دروغ بود... نه پای دوست داشتنی در میان بود نه پای دوست داشتنم ماندی..... فاجعه ی رفتن تو هیچ چیز را تکان نداد من هنوز هم نفس میکشم...قدم میزنم... چای میخورم... میخندم ...موهایم را میبافم...من چیز زیادی از دست ندادم ولی تو .... !!! هیچکس تکرار دوباره ی من برای تو نخواهد شد و این بزرگترین تاوان دروغ گفتنت خواهد بود!!! ولی.....باید اعتراف کنم که دلم میخواهد دروغ بشنوم !!!بعد از رفتن تو حتی دروغ هم نشنیدم..."دوستت دارم "های دروغین تو حس زندگی را به من القا میکرد حالا میفهمم دروغ مصلحتی را که میگفتی چقدر صواب داشت!!!!کسی چه میداند شاید بهشت را با همین دروغ های مصلحتیت خریده باشی ...؟؟؟!!