سهراب : خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها , چه شادیها خو

سهراب : خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها , چه شادیها خورد برهم , چه بازیها شود رسوا, یکی خندد ز آبادی, یکی گرید ز بربادی, یکی از جان کند شادی , یکی از دل کند غوغا , چه کاذبها شود صادق, چه صادقها شود کاذب , چه عابدها شود فاسق , چه فاسق ها شود عابد , چه زشتی ها شود رنگین , چه تلخی ها شود شیرین , چه بالا ها رود پایین , چه اسفلها شود علیا. عجب صبری خدا دارد , که پرده بر نمیدارد ,,,,,,