بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ - آنچه از كتاب به تو وحی كرديم حق است، و تصدیق کنندۀ كتب پيش ‍ از آن، خداوند نسبت به بندگانش خبير و بيناست.(سوره فاطر آیه31)
اولین نکته آن است که بدانیم،قرآن مجید، وحی خداوند متعال می‌باشد.
هر دعوتی به حق یا باطل، با کلام صورت می‌پذیرد - هر علمی با کلام تبیین و منتقل می‌گردد و هر خواسته‌ای، با کلام بیان می‌ گردد.
قران مجید نیز از سنخ کلام است و با همین حروف، کلمات و جملات متداول بین مردم بیان شده است تا مفهوم و هدایت کنندۀ همگان باشد؛ منتهی کلام اللّه می‌ باشد.
اگر کسی خداوند سبحان را نشناسد و به او باور و ایمان نداشته باشد، کلام اللّه برای او معنا، مفهوم و جایگاهی نخواهد داشت؛ لذا هرگز به نور قرآن مجید، هدایت نخواهد شد.
چه در عصر جاهلیت و چه امروز، کفار و دشمنان، بدون آن که حتی آیه‌ای از قرآن مجید را خوانده باشند و در آن تأمل و تفکر نموده باشند، وحیانیت قرآن مجید را انکار و تکذیب نموده و می‌نمایند! گروه گفته و می‌گویند: سخنان خودش است که به نام خدا به مردم می‌گوید - گروهی دیگر گفتند: خیالات و اوهام اوست - گروهی دیگر گفتند: شعر است و گروهی گفتند: دیگری به او یاد داده است.
هدف اصلی منکران این است که می‌ خواهند با انکار نبوت و وحی، راه هدایت الهی را بر مردمان ببندند! می‌خواهند هیچ دعوت و هدایتی از سوی حق تعالی نباشد، تا خود را جایگزین نموده و به باطل خود دعوت کنند و همگی را گمراه سازند،تا بتوانند بر آنها مسلط گردند!
بنابراین،اولین نکته در شناخت قرآن مجید این است که بدانیم و باور نماییم که کلام الله و وحی می‌باشد؛ لذا اگر پرسشی، شبهه‌ای یا نقدی نیز به نظر رسد، این یقین که ضعف درشناخت وعلم ماست و به کلام الله ایرادی وارد نیست، آدمی را نجات می‌دهد.
وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا - آنچه بتو از كتاب پروردگارت وحی شده تلاوت كن، هيچ چيز سخنان او را دگرگون نمی‌ سازد، و ملجا و پناهگاهی جز او نمی‏‌يابی.(سوره کهف آیه 27)