وقتی بمیرم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد . . .!!

وقتی بمیرم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد . . .!!

نه جایی به خاطرم تعطیل می شود . . .!!

نه در اخبار حرفی زده میشود . . .!!

نه خیابانی بسته میشود . . .!!

ونه در تقویم خطی به اسمم نوشته میشود . . .!!

تنها موهای مادرم کمی سپید تر . . .!!

وپدرم کمی شکسته تر . . .!!

اقواممان چند روز آسوده از کار . . .!!

دوستانم بعد از خاکسپاری موقع خوردن شام آرام آرام خنده هایشان شروع میشود . . .!!

من تنها گورکنی را خسته میکنم . . .!!

ومداحی که الکی از خوبی های نداشته ام میگوید و اشک تمساح میریزد. . .!!

و در آخر. . .

من می مانم و گورستان سرد و تاریک و غم همیشگی ام که همراهم می ماند. . .