گناه در لغت به معناي خطا، جرم، غلط، جفا و ظلم آمده، و در

گناه در لغت به معناي خطا، جرم، غلط، جفا و ظلم آمده، و در لغت عرب از آن به ذنب و اثم و معصيت تعبير شده است و در اصطلاح ديني به معناي معصيت و نافرماني حق تعالي است.
و بلایای طبیعی، به مجموعه‌ای از حوادث زیانبار گفته می‌شود، که منشاء انسانی ندارند. این حوادث معمولاً غیرقابل پیش بینی بوده و یا حداقل از مدتهای طولانی قبل نمی توان وقوع آنها را پیش بینی نمود. بلایای طبیعی دارای انواع گوناگونی است، زلزله، سیل، طوفان، و ... نمونه هایی از بلایای طبیعی هستند.
فلسفه حوادث و بلایای طبیعی
1ـ تعیین بهترین ها در عمل: خداوند می‌فرماید: «إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلىَ الْأَرْضِ زِينَةً لهََّا لِنَبْلُوَهُمْ أَيهُُّمْ أَحْسَنُ عَمَلًا؛ در حقيقت، ما آنچه را كه بر زمين است، زيورى براى آن قرار داديم، تا آنان را بيازماييم كه كدام يك از ايشان نيكوكارترند.» توضیح این که گرفتاری و بلا، زینت مومن و کرامت و بزرگواری است برای کسی که بیندیشد، زیرا همراهی با سختی و صبر بر مشکلات و ثابت قدم بودن در هنگام سختی و مصیبت، نشانه کمال ایمان است.
2ـ محک زدن: در آیۀ 186 سورۀ آل عمران آمده است که «لَتُبْلَوُنَّ فىِ أَمْوَالِكُمْ وَ أَنفُسِكُمْ؛ قطعاً در مالها و جانهايتان آزموده خواهيد شد.»
مرحوم طبرسی در ذیل این آیه آورده است: «امتحانات و شدائد بر شما روی می‌آورد، از طریق ناقص شدن و از بین رفتن مال ها و ثروت ها و رسیدن مصیبت ها و ... .»
3ـ پاک کردن انسان ها: خداوند تبارک و تعالی مومنین را می آزماید تا آنها را خالص سازد «[اينها] براى اين است كه خداوند، آنچه را در دلهاى شماست، [در عمل‏] بيازمايد و آنچه را در قلبهاى شماست، پاك گرداند.»
4ـ تذکر و بیداری: خداوند متعال به نقش رنج ها و سختی ها در تنبه و بیداری انسان چنین اشاره می کند: «ما هیچ پیامبری را به هیچ شهر و دیاری نفرستادیم مگر آنکه اهلش را به شدائد و غم ها مبتلا ساختیم تا مگر توبه کرده و به درگاه خدا تضرع و زاری کنند.»
و دلایل دیگری مانند: توبه و بازگشت از معاصی، شناخت خائفان از خداوند، شناخت صابران، و ... .
نقش گناه در بلایای طبیعی
ابتدا باید یادآور شد که گناهان، هم آثار دنیوی و هم آثار اخروی دارند. بلایای طبیعی به نوعی آثار سوء دنیایی گناهان هستند. لکن بعضى از آثار به گناه کننده اصابت مى كند، و بعضى بخشوده مى شوند، به خاطر عواملى از قبیل صله رحم، صدقه، دعاى مؤمنین، توبه و امثال آن. یعنی به طور کلی از دیدگاه آیات و روایات این امری مورد قبول است که بلایای طبیعی محصول گناهان انسان ها هستند منتها رسیدن این بلایا به افراد علل مختلفی دارد که در بالا به آنها اشاره شد.
در قرآن کریم آمده است که: «ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذيقَهُمْ بَعْضَ الَّذي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ؛ به سبب آنچه دست هاى مردم فراهم آورده، فساد در خشكى و دريا نمودار شده است، تا [سزاىِ‏] بعضى از آنچه را كه كرده اند به آنان بچشاند، باشد كه بازگردند.» یعنی قرآن کریم تاثیر گناهان بر روی دادن بلاها و مصائب را تایید می کند.
و نیز در برخی از آیات و روایات به طور مشخص به عوامل ایجاد کنندۀ هر یک از بلایای طبیعی پرداخته شده است، مثلاً در روایتی آمده است که: «هر گاه چهار چيز آشكار شود، زلزله ظهور پيدا مي كند: زنا، گسترش ظلم و جور، نپرداختن زكات، شرك و كفر و ربا.» و یا اینکه کم فروشی عامل خشک سالی، نپرداختن زکات عامل برداشته شدن برکت و دروغ عامل نباریدن باران دانسته شده و نیز روایات فراوانی در این مورد وارد شده است.
در فرهنگ قرآنى، گناه و ترويج دهندگان گناه و فساد، عامل تمامى بلاياى اقتصادى، و فرهنگى و طبيعى معرفى مى گردند. در آيۀ 79 سورۀ نساء آمده است: «ما أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَه فَمِنَ اللهِ وَ مَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَة فَمِن نَّفْسِكَ وَ أَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَ كَفَى بِاللهِ شَهِيدًا؛ هر چه از خوبي ها به تو مى ‏رسد از جانب خداست و آن چه از بدى به تو مى ‏رسد از خود توست و تو را به پيامبرى براى مردم فرستاديم و گواه بودن خدا، بس است.» در آيۀ 11 سورۀ رعد نيز مي فرمايد: «إِنَّ اللهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ؛ در حقيقت خدا حال قومى را تغيير نمی دهد تا آنان حال خود را تغيير دهند.» و در آيۀ 117 سورۀ هود چنين مي فرمايد: «وَ مَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُهَا مُصْلِحُونَ؛ و پروردگار تو [هرگز] بر آن نبوده است كه شهرهايى را كه مردمش اصلاح گرند به ستم هلاك كند.» بنابراين به روشني مي‌ توان دريافت، علّت اصلي بر هم خوردن نظام اصلي طبيعت و حادث شدن وقايع خانمان برانداز طبيعي، چيزي جز گناه و معصيت خود انسان ها و از ياد بردن