این چنین راهیِ میخانه نشو....! می ترسم

این چنین راهیِ میخانه نشو....! می ترسم
ای دلِ شیفته ، دیوانه نشو....! می ترسم

مشکلی نیست اگر مستِ نگاهش بــاشی
لیک در بندِ دو پیمــــــــانه نشو ، می ترسم

نورِ شمعیست که از دور تمــــــــاشـــــــا دارد...!
بی خود از خود شده...، پروانه نشو می ترسم

با سرابی به بیــــــابـــــــــــــانِ عطش دل دادی؟؟؟
بی خرد ، بی سر و سامانه نشو.....! می ترسم

آخرِ قصّه یِ مجنون به خـــــــــــــــدا لیلا نیست...!
با خودت این همه بیگـــــــــانه نشو ، می ترسم

سُفره ی عشق فریبى ست و شرابش زهـــــــری...!
گرمِ این سفره ی شاهانه نشو ، می تــــرسم

عارفانش همه دل خون شـــــــــــــــده و حیرانند...!
بی سبب عارف و فرزانه نشو....! می تــــرسم

در کویری که نـــــــــــــــــدارد گل و ریحان ای دل
خاکِ آن بی ثمرست....، دانه نشو می ترسـم

کامــــــــــرانی کن و از خیرِ رسیدن بـــــُـــــــگذر...!
مستِ یک وعده ی رندانه نشو می ترسم.....