سلام ای عشق دیروزی،منم آن رفته از یادی..

سلام ای عشق دیروزی،منم آن رفته از یادی..
که روزی چشمهایم را،به دنیایی نمیدادی..

سلام ای رفته از دستی،که میدانم نمی آیی..
و میدانم برای من،امیدی رفته بر بادی..

به خاطر داریَم آیا؟!به خاطر دارمت آری!
سلام ای باور پاکی،که از چشمم نیفتادی..

اسیر عشق من بودی،زمانی...لحظه ای...روزی..
رهایت کردم و گفتم:پرستویم تو آزادی!

نوشتی:بی تو میمیرم،خرابت میشوم عمری..
کنون فردای دیروز است،ببین حالا چه آبادی!!

سکوتم را نکن باور،خودت هم خوب میدانی..
که در اشعار من چیزی،شبیهِ داد و فریادی..

حقیقت زهر تلخی بود،که آگاهانه نوشیدم..
از این هم تلخ تر باشی،همان شیرینِ فرهادی..