سَلام اے عشق دیروزے،منم آن رفته از یادے

سَلام اے عشق دیروزے،منم آن رفته از یادے
که روزے چشمهایم را،به دنیایے نمیدادے

سَلام اے رفته از دستے ،که میدانم نمے آیے
و میدانم براے من،امیدےرفته بر بادے

به خاطر داریَم آیا ؟! به خاطر دارمت آرے!
سَلام ای باور پاکے ،که از چشمم نیفتادے

اسیر عشق من بودے ،زَمانے...لحظه اے...روزے
رهایت کردم و گفتم:پرستویم تو آزادے!

نوشتے:بے تو میمیرم،خرابت میشوم عمرے
کنون فرداے دیروز است،ببین حالا چه آبادے

سکوتم را نکن باور،خودت هم خوب میدانے
که در اشعار من چیزے ،شبیهِ داد فریادے

حقیقت زهر تلخےبود،که آگاهانه نوشیدم
از این هم تلخ تر باشے ،همان شیرینِ فرهادے