تناسخ به دنیایی دیگر پارت ۵۴

باکوگو۱=اولین جهان باکوگو۲= جهان سوم ]
باکوگو ۱ : دکو؟...

ایزوکا: کاچان!...متاسفم...منو جدا کردن!

ایزوکا یک متری باکوگو بود و یکی از دست های شیگاراکی هم داشت به سمت ایزوکا حمله میکرد!...

ایزوکا: بیا جلو!

یک لحظه تاریکی... یک صدای انفجار...یک لحظه گرما...و بعد روشنایی...ایزوکا چشماش رو آروم باز کرد...باکوگو دستی که به سمت ایزوکا میرفت رو منفجر کرده بود...اما به چه قیمتی؟

ایزوکا: کا...چان؟...

باکوگو دفاعش رو باز کرده بود...دست شیگاراکی دقیقا از توی بدنش رد شده بود...شیگاراکی با شتاب دستش رو از توی بدن باکوگو بیرون کشید و همین باعث شد که باکوگو با سمت دیگه پرتاب بشه...اما ایزوکا اون رو توی هوا گرفت و آروم روی زمین نشست...دستش رو آروم روی صورتش گذاشت...صورتش سرد بود.

ایزوکا: کاچان؟...هی...الان وقت این نیست که اذیتم کنی،چشماتو باز کن...

خون گرم آروم زیر پای ایزوکا جاری میشد...زخم انقدر بزرگ و عمیق بود،که ایزوکا راحت میتونست قلب متلاشی شده باکوگو رو ببینه...فریاد ایزوکا بلند شد: لعنتیییی!! من که دفاع داشتم! چرا پریدی جلوم!!؟؟؟

اما اینبار هم خبری از واکنش نبود... ایزوکا با صدایی که بیشتر به جیغ شباهت داشت فریاد زد: نههههههههههههههههههههه!!!!!

ایزوکا سر باکوگو رو توی بقلش جا داد و شروع کرد به گریه کردن...

شیگاراکی: اوه!... میخواستم دیرتر هدیه ات رو بهت بدم! ولی مثل اینکه خود هدیه پیش قدم شده!

ایزوکا: خفه شو خفه شو خفه شوووووو!

ایزوکا با نهایت سرعت به سمت شیگاراکی حمله کرد،حرکاتش انقدر سریع بود که زخم ها چند ثانیه بعد ایجاد میشدن! همه سعی می کردن ایزوکا رو آروم کنن ولی بقیه اعضای لیگ نمیزاشتن اونا نزدیک بشن... دونه دونه داشت به کشته ها اضافه میشد...ایزوکا هر ثانیه دیر میرسید

بیسیم: شوتا تودوروکی کشته شد! دابی سوزوندش!

ایزوکا: لعنتییییییییی!

شیگاراکی: قهرمان عصبانی شده!

باکوگو ۲: دکو...

باکوگو داشت مرگ تک تک قهرمان هارو میدید، از انداور گرفته تا آلمایت...از بچه های سال بالایی تا کلاس A1 و A2 ...هر کدوم به طرز فجیهی از این دنیا به سمت جهان پس از مرگ پرواز میکردن...

مینا: نهههه

ایزوکا: مینا!

نومویی با کوسه اسید...جوری مینا رو ذوب کرده بود که حتی استخونهاش هم تبدیل به هیچ بشن...

ایزوکا: مینا...چان؟...

باکوگو۲: ه...ه....ه...

فک باکوگو تکون میخورد...ولی صدایی ازش خارج نمیشد...

ایزاوا: میدوریاااااا!!!

ایزوکا ناگهان به سمتی دیگه پرتاب شد و تنها چیزی که دید دست آیزاوا بود که غرق در خون...زیر یکی از دست های شیگاراکی بی حرکت افتاده بود...

ایزوکا: سن-سه...

نبرد،خونریزی، تلافات...حذم همه اینا برای باکوگو کاتسوکی ای که جنگ به این بزرگی،حتی تو تاریخ هم نخونده...قابل انجام بود؟...دیدن اینکه ایزوکا حتی با آسیب دیدن اندام های حیاتیش...یا بخشی از پهلوش که از بین رفته بود...به نبرد ادامه میده...براش قابل باور بود؟...بالاخره بدن شیگاراکی بدون حرکت گوشه ای افتاد...ایزوکا بالا سر اون وایساد و بعد با خون خودش که زیر پاهاش مثل رود جاری میشد...به سمت باکوگو رفت...بوی گوشت سوخته خون و آهن توی هوا پخش شده بود...ایزوکا کنار باکوگو نشست و دوباره اون رو توی آغوشش جا داد

ایزوکا: متاسفم...متاسفم بچه ها...متاسفم سنسه...

باکوگو۲: ج-جلوی خونریزیتو بگیر...اینطوری میمیری احمق!

ایزوکا نگاهی به خرابه شهر و جنازه مردم انداخت و بعد چشماش رو توی تابوت آسمانی چرخوند...

باکوگو۲: دکو!!

ایزوکا: زنده بودن دیگه چه فایده ای داره؟...

باکوگو۲: ؟!...دکو؟

ایزوکا: کل شهر مردن...سنسه مرده...آلمایت مرده...بچه ها مردن...کاچان...مرده...💔

ایزوکا در حالی که تک تک اعضای بدنش از کم خونی و ضعف میلرزید کشان کشان دستش رو روی زمین کشید و یه تیکه سنگ به شکل نیزه برداشت...سر باکوگو رو روی پاهاش گداشت...و آروم با دست چشمای باکوگو رو برای همیشه بست...و با تمام قدرت...سنگ نیزه ای شکل رو به جاهای مختلف از بدنش فرو میبرد...

باکوگو۲: نکن! دیوونه شدی!؟...دکو!!

اما تا باکوگو خواست تکون بخوره باهاش به زمین گیر کرد

باکوگو: نه...نه نه نه!



ایزوکا: متاسفم...که راحت تر از همه میمیرم....