بی من از کوچه گذر کردی و رفتی...

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی...
بی من از شهر سفر کردی و رفتی...
قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم...
تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم...
تو ندیدی....
نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی...
چو در خانه ببستم...
دگر از پای نشستم...
گوئیا زلزله آمد...
گوئیا خانه فرو ریخت سر من...
بی تو من در همه ی شهر غریبم...
بی تو کس نشنود ازین دل بشکسته صدایی...
بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی...
تو همه بود و نبودی...
تو همه شعر و سرودی...
چه گریزی ز بر من...
که ز کویت نگریزم...
گر بمیرم زغم دل..
با تو هر گز نستیزم...😢