حاضرم تموم غم هایی که رو دوست داری رو یک تَنه گردن بگیرم،

حاضرم تموم غم هایی که رو دوست داری رو یک تَنه گردن بگیرم، اما لحظه ای احساس نکنی که هیچ‌چیز خوب نیست، ببین تو حق داری خسته بشی، کم بیاری، داد بزنی، گریه کنی، زجه بزنی، اما حق نداری حس کنی هیچی بدرد نمیخوره.
چون هنوزم یه سری چیزا و آدم ها ارزشش رو دارن.. مگه نه؟ مثلا خودِ من؛ اینجا منتظرت وایسادم تا حالت از بد بودنِ مطلق در بیاد و بدوم بیام سمتت.
نه اینکه بگم میخوام تو روزای بدت تنهات بزارم و برم دنبال خوشیم، فقط میخوام یکم شرایط اروم تر بشه تا بتونم بیشتر وجودم و در اختیارت بزارم. همیشه بهت میگفتم خستگی هات و میخرم. حالا هم شبیه همیشه.. تو بفروش، من میخرم. من هر سختی ای رو به جونم میخرم اما تو احساس بد بودن نباید بهت دست بده. قول میدی بهم هرجا کم اوردی پناهت من باشم؟ منم بهت قول میدم هرجا کم اوردم
،امیدم تو باشی.