من و سکوت سرد در کوچه های انتظار و لحظه های بدون تو

من و سکوت سرد در کوچه های انتظار و لحظه های بدون تو
به هم پیوند خورده ایم تماشایی...
بهانه هایم بی بهانه تر از دیروز فریادت میزنند...
نیستی پشت پرچین دلم غوغای دلتنگی را ببینی،
نیستی و جای خالیت تا همیشه خالیست
نیستی که ببینی با ای کاش ها عجین شده ام
تو که رفتی اما کاش حجم سنگین جمعه های نبودنت را هم با خودت میبردی تا
اینگونه مست و خراب به جنونم نکشاند
تا به هق هق نرساندم و بر سرم نکوبد های های غریبانه دلم را
میدانی؟؟
دیوانگیست اینکه تا بینهایت محال باشی و من باز حیران دیدنت لابلای واژه هایم باشم
چه آرزوی خیس محالی!!
جمعه که میشود به تو می اندیشم و سونامی تلخ رفتنت‌
به یادگارت که این تنهایی و این قاب عکس خالیست
میدانی جمعه ها مرا دوست ندارد ...
هر روز هفته ،
دغدغه را بهانه می کنم ،
اما این جمعه های لعنتی تمام نبودنت را به رویم
می آورند .
بیا و بگذار این جمعه های لعنتی
من را ببخشند ،
چقدر جمعه ها دلگیر است