فیبروم‌ها انواع و اندازه‌های مختلف از چند میلی‌متری و منت

فیبروم‌ها انواع و اندازه‌های مختلف از چند میلی‌متری و منتشر تا فیبروم‌های بسیار بزرگ دارد


آمبولیزاسیون فیبروم چیست؟
روش دیگری هم به نام آمبولیزاسیون وجود دارد که در آن پزشک از طریق عروق کشاله ران، کاتتر یا لوله‌های باریکی را عبور می‌دهد. این لوله‌ها به کمک دستگاه ایکس‌ری وارد شریان رحمی و عروقی که وظیفه خونرسانی به فیبروم را دارند، می‌شوند و ماده‌ای داخل رگ‌های خون‌رساننده به فیبروم می‌شود تا رگ را مسدود کند. درواقع، حالت آمبولی ایجاد می‌شود و با قطع خونرسانی تغذیه فیبروم قطع و اندازه فیبروم کوچک می‌شود. این کار در مراکز مجهز رادیولوژی که دارای تجهیزات لازم هستند، انجام می‌شود.



چه زمانی هیسترکتومی لازم است؟
وجود هر میومی به معنای هیسترکتومی یا خارج کردن رحم نیست. هیسترکتومی آخرین راه درمانی است و در مواقعی که رشد فیبروم بسیار زیاد است، فیبروم‌های متعدد وجود دارد، خونریزی زیاد است یا بیمار درد دارد و به هیچ یک از درمان‌های معمول جواب نمی‌دهد، هیسترکتومی ضرورت پیدا می‌کند. هیسترسکوپی باید زمانی انجام شود که خانم دیگر خواهان بارداری نباشد، مگر اینکه واقعا مورد اورژانسی دیگری مطرح باشد.

فیبروم بعد از یائسگی
رشد فیبروم‌ها با وضعیت هورمونی زن مرتبط است. به همین دلیل شیوع آنها در دوران باروری است و با یائسگی بسیاری از فیبروم‌ها از بین می‌روند یا بسیار کوچک می‌شوند. اگر فیبرومی بعد از سن یائسگی از نظر اندازه ثابت بماند یا بزرگ‌تر شود حتما باید با جراحی خارج و به آزمایشگاه آسیب‌شناسی فرستاده شود.

بارداری و فیبروم
با وجود فیبروم بارداری اتفاق می‌افتد ولی فیبروم‌هایی که در محل لانه‌گزینی جفت قرار دارند، ممکن است مانع بارداری یا باعث سقط جنین، زایمان زودرس و خونریزی در طول بارداری شوند. معمولا فیبروم‌ها در بارداری به‌دلیل افزایش هورمون‌های زنانه بزرگ‌تر می‌شوند و باید در هر سونوگرافی شکل و اندازه فیبروم بررسی شود. اگر خانمی فیبروم دارد و جفت به آن چسبیده یا کنار آن است، تشخیص آن مهم است. هرچه فاصله جفت از فیبروم بیشتر باشد، خطرهای احتمالی کمتر خواهد شد.

برداشت فیبروم هنگام سزارین
فیبروم‌ها توده‌های پرخونی هستند و در بارداری پرخون‌تر هم می‌شوند. عمل سزارین به تنهایی باعث از دست رفتن زیاد خون از بیمار می‌شود. اگر فیبروم در همین حین برداشته شود، میزان خونریزی بسیار شدیدتر خواهد شد و ممکن است نیاز به تزریق خون باشد و حتی سلامت مادر به خطر بیفتد.

حتی گاهی شدت خونریزی آنقدر زیاد است که پزشک برای نجات جان بیمار مجبور است رحم را خارج کند. اگر فیبروم کاملا دردسترس و پزشک هم مطمئن باشد خطری وجود ندارد می‌توان فیبروم را همراه با سزارین خارج کرد. خانم‌های بارداری که فیبروم دارند بهتر است زایمان طبیعی را انتخاب کنند، مگر اینکه فیبروم آنقدر بزرگ شده باشد که مانع عبور جنین از مجرای زایمانی شود. خانم‌هایی که فیبروم دارند، معمولا بعد از زایمان ممکن است خونریزی شدیدی داشته باشند. این افراد حتما باید تحت کنترل باشند تا خونریزی کنترل شود.

فیبروم‌های خبرساز
فیبروم‌ها توده‌های عضلانی هستند که به ندرت ممکن است رشد غیرعادی یعنی در حد چند کیلوگرم پیدا کنند، اما چند سال قبل از بدن یک زن هندی فیبرومی با وزن حدود 13 کیلوگرم خارج کردند. معمولا رشد فیبروم تا این اندازه در زنانی مشاهده می‌شود که دسترسی به پزشک و تجهیزات پزشکی ندارند یا به علت ترس و... دیر مراجعه می‌کنند. فیبروم‌های بزرگ می‌توانند به احشای لگنی مانند مجاری ادراری، کلیه‌ها، مثانه و روده‌ها فشار وارد کنند.

در این مواقع احتباس ادرار یا یبوست، درد، احساس سنگینی و... از علائم شایعی هستند که به دلیل فشار توده در لگن ایجاد می‌شوند. خانم‌ها باید بدن خود و تغییرات آن را بشناسند. بزرگی بی‌دلیل شکم می‌تواند علامت هشداری باشد برای اینکه احتمالا توده یا عارضه‌ای درون بدن وجود دارد. هرچقدر زودتر مراجعه شود، احتمال تشخیص زودتر و به دنبال آن درمان موفق‌تر خواهد بود. اواخر سال ٩۴ هم در کرج توده ای ١٠ کیلویی از بدن خانم ۴۵ ساله‌ای در آوردند.این فیبروم بزرگ با جراحی نفس‌گیر ٢ ساعته تیم جراحی از بدن بیمار خارج و خیلی خبرساز شد.