🤓🎀ماجرای لباس مخصوص طاعون به دوران همه‌گیری‌های بزرگ طاعو

🤓🎀ماجرای لباس مخصوص طاعون به دوران همه‌گیری‌های بزرگ طاعون، مخصوصاً قرن ۱۷ در اروپا برمی‌گرده.
پوشاک پزشک طاعون شامل این‌ها بود:
ماسک شبیه منقار پرنده: نوک منقار را پر از گیاهان معطر و ادویه می‌کردند (مثل اسطوخودوس، نعنا، میخک). علتش این بود که فکر می‌کردند طاعون از «هوای بد» یا «iasm» پخش می‌شود، پس می‌خواستند هوای بد را تصفیه کنند و از خودشان دور نگه دارند.
عینک شیشه‌ای: برای محافظت از چشم‌ها.
لباس بلند چرمی یا موم‌اندود: تا کک‌ها و ترشحات بیماران به بدن نچسبد.
چوب‌دستی: پزشک با آن لباس یا بدن بیمار را بدون تماس دست لمس می‌کرد و از بیمار فاصله می‌گرفت.
کلاه و دستکش چرمی.
نکته جالب: این لباس را معمولاً شارلاتان‌ها و پزشکان دوره‌گرد می‌پوشیدند، نه پزشکان تحصیل‌کرده. طراحش یک پزشک فرانسوی به نام شارل دو لورم بود.
آیا واقعاً مفید بود؟
از نظر علمی، تصور «هوای بد» غلط بود، چون طاعون از کک منتقل می‌شود.
اما اتفاقی، لباس چرمی ضخیم تا حدی مانع نیش کک می‌شد و فاصله‌گرفتن با چوب هم تماس را کم می‌کرد. پس خیلی تصادفی کمی مؤثر بود.
بیشتر جنبه نمادین و ترسناک داشت و به همین دلیل در حافظه جمعی و فیلم‌ها ماندگار شد.
امروزه این لباس بیشتر به عنوان یک نماد تاریخی وحشت و مرگ شناخته می‌شود تا یک وسیله پزشکی واقعی