گفتم سخن از عشق و محبت چه گناه است

گفتم سخن از عشق و محبت چه گناه است
گفتا گنهی نیست ، ولی رنج و جفاء است

گفتم که عشق گنج نهانی دل عاشق
گفتا که بدانی همه گنجینه آه است

گفتم که عشق زندگی و مایه وصلت
گفتا که دقیق است و همین راه فرا است

گفتم که عشق بلبل و گلُ را چه بدانی ؟
گفتا قصه لیلی و مجنون سر راه است

گفتم که عشق ، باده و مستی نفزأئید
گفتا که تفکیک دو رویا خطا است

گفتم چه هراسم ز می و ناب بهشتی
گفتا که می ناب بهشت مُفت و ریا است

گفتم که بیآ در بر گرداب بگیر می
گفتا که نگیرم همه روزگار سیاه است