بمان!

بمان!
در عشقی که متولد کرده‌ای؛
میان آغوش یک زن
یا قلبی که در آن هنوز خون
نفس می کشد.
زن
عشق را در تک تک سلول های بدنش
حس می کند و
با او زندگی خواهد کرد و در آخر
همراه او خواهد مُرد.
عشق در وجود یک زن همانند یک جنین می‌ماند،
با رفتن او سقط خواهد شد و
غم رفتن‌اش همیشه در وجودش
رخنه خواهد کرد.
اگر پای ماندن داری
یک زن را به عشق حقیقی دعوت کن و
اگر اینگونه نیست،
قاتل او خواهی بود.