من « ارگ بم » و خشت به خشتم متلاشی

من « ارگ بم » و خشت به خشتم متلاشی

تو « نقش جهان »، هر وجبت ترمه و کاشی

              این تاول و تب‌خال و دهان سوختگی‌ها

              از آه زیاد است، نه از خوردن آشی

 از تُنگ پریدیم به امید رهایی

ناکام تقلایی و بیهوده تلاشی

              یک بار شده بر جگرم  زخم نکاری؟

              یک بار شده روی لبم بغض نپاشی؟

هر بار دلم رفت و نگاهی به تو کردم

بر گونه‌ی سرخابی‌ات افتاد خراشی

              از شوق هم‌آغوشی و از حسرت دیدار

              بایست بمیریم چه باشی چه نباشی

 

# عاشقانه ...