بیا و سهم من کن قهوه و فالی و حالی را

بیا و سهم من کن قهوه و فالی و حالی را
بیا اثبات کن اعجازِ فنجان های خالی  را

تو روگردان نشو از چشم های قهوه نوش من
که دیدار تو القاء می کند احساس عالی را

کلامت عطر نارنج و دهانت طعمِ نارنگی
دلم می خواهد آن لبهای ترشِ پرتقالی را

نباشی زود می میرم ولو یک ثانیه باشد
چگونه سر کنم بی تو چنین آشفته سالی را

بگو تا کی تو را در خواب ها باید تماشا کرد ؟
بیا تا جان ببخشی بعد از این‌ عشق خیالی را
****