بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ - پس هنگامی که قرآن می خوانی به خدا پناه ببر از شیطان رانده شده!(سوره نحل آیه 98)
شیطان یعنی همان نفس متکبر، در این دنیا قدرتمند است لکن پناه خدا، قدرتمند تر است. اما پناه خدا چیست؟! آیا قلعه ای مادی با برج و باروهای بلند است؟! آیا قلعه ای ذهنی و محدود است؟!… نه! پناه خدا، قلعه بدین معانی متعارف نیست. زیرا پناه خدا، محصور نیست و محدود به هیچ دیواری نمی باشد. پناه خدا همچون خود خدا نامحدود است. آن عین آزادی و رهایی است. اگر قلعه ای باشد، قلعه ای بی برج و باروست و همه هستی را شامل است. پناه خدا، وسیع و لایتناهی است و هر قلمرویی از حیات را در بر گرفته است. پناه خدا را یک رهایی تام بدان از هر آنچه که ناپاک و پلید و دربندکننده است. پناه خدا، شبیه زندان نیست و در و پنجره هایش قفل و زنجیر ندارد. پناه خدا، تسلیم حقیقت بودن و آزادانه سیر کردن است.
هر که پناه بر حق تعالی بُرد، آزاد شد. در قرآن چند کس پناه بر خدا بردند و رستند.
مادرمریم (ع) برحق تعالی پناه بُرد و مریم را در راه خدا آزاد نمود و از او عیسی (ع) به دنیا آمد: إِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا- (سوره آل عمران بخشی از آیه 36)
موسی (ع) پناه بر حق تعالی بُرد و از شرّ فرعون محفوظ ماند و به سلامت از دریا گذشت: إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ - (سوره دخان بخشی از آیه 20 و سوره غافر بخشی از آیه 27)
پیامبر اسلام (ص) به حق تعالی پناه برد و از شرّ سحره پلید و سیاه مصون ماند: اَعوذُ بِرَبِّ الفَلَق
یوسف (ع) به حق تعالی پناه بر دو پا کدامنی اش حفظ نمود و مُلک را فرمانروا گشت: قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ - (سوره یوسف بخشی از آیه 39)