((( محرّم )))

((( محرّم )))

دلا : ماهِ محرّم غم فزا شد .
زمین و آسمان , محنتسرا شد .

پس از ذالحجّه و آن عیدِ قربان .
شرر بر پیکرِ ارض و سما شد .

چو در آغوشِ گل , بلبل به خون خفت .
ز غم گریان دلِ شاه ولا شد .

غریوِ العطش , چون. پُتک سنگین .
ولی گوشِ فلک , سندان نما شد .

شدم چون زائرِ آن لاله زاران .
وجودم سر به سر , غرقِ عزا شد .

دلم با من رفیقی نیمه ره بود .
میانِ کربلا از من جدا شد .

دلمرا من در آنجا دادم از کف .
خدایا : کربلایت دلربا شد .

* عظیم بر اهلِ بیت جور و جفا شد.
* وفا در کربلا , خود بی وفا شد .
========÷÷=========
شعر از عبدالعظیم عربی = خوزستان .