بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
به عنوان مثال روز: به ویژه جوانان از دستاوردهای انقلاب و جمهوری اسلامی ایران می‌پرسند؛ آیا می‌شود بدون نگاه به گذشته و این که چه بودیم، در کجا بودیم، چه وضعیتی داشتیم و اکنون کجائیم و چه تحولی در ما جامعه ایجاد شده و به سوی کدام اهداف و آمالی در حرکتیم، پاسخ داد؟!
مردمانی بودیم که الحمدلله به اسلام عزیز گرایش داشتیم، در حالی که نه تنها شناخت لازمی از اسلام نداشتیم، بلکه تحریفات و خرافه‌ها از یک سو و غربزدگی از سوی دیگر بر ما غلبه داشت؛ تا آنجا که ما را وادار کرده بودند که به موازات -الله اکبر - لا إله الاّ الله، شعار مشرکانۀ جاوید شاه، خدایگان شاهنشاه و ... سر دهیم و طول عمر حاکمِ ظالم را از خداوند مسئلت نماییم و امریکا و انگلیس را قطب عالم هستی بدانیم!
کشوری پهناور و با تاریخ کهن داشتیم که پادشاهان -به ویژه در دوران قاجار و پهلوی- بخش‌های بزرگی از آن را به دیگران هدیه داده بودند! و حکومتی وابسته به اجانب داشتیم که در نهایت و با منّت، این کشور و حکومتش را ژاندرم منطقه لقب داده بودند! فقر و بدبختی، فلاکت و هلاکت بر مردم حاکم بود و دشمنان خارجی مردم را به اسارت و استثمار و بندگی خود کشانده بودند و سرمایه‌های مادی و معنوی آنان را به تاراج برده و می‌بلعیدند!
اکنون به برکت اسلام، انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی و ولایت پذیری، به استقلال و آزادی رسیده‌ایم - به عزّت و بازیافت هویت ایرانی و اسلامی خود رسیده‌ایم - اسلام ناب محمدی صلوات الله علیه و آله را به جای اسلام امریکایی و انگلیسی برگزیده‌ایم - با قدرت و صلابت به پیش می‌رویم - الگوی مسلمانان، مجاهدان و آزادیخواهان جهان شده‌ایم ... و سایر دستاوردهای فرهنگی، علمی، صنعتی، اقتصادی، امنیتی و ...، که حتی اجازه تخیل در آنها را نداشتیم.
سیدة النساء، حضرت فاطمۀ زهراء علیها السلام، نه تنها مخاطبان در آن مسجد و یا مسلمانان عصر خود، بلکه جامعۀ اسلامی تا آخر الزّمان را به وضعیت پیش از بعثت پدرشان و ابلاغ قرآن مجید و دین اسلام و تعلیم و تربیت توسط پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله متذکر گردیدند، تا مردم قدر اسلام عزیز را بدانند؛ گذشته را به یاد آورند و تحولات و دستاوردها را به درستی برآورد نمایند؛ هر چند که این فرمایشات، در عین حال انتقاد، گله و شکایت از مردمانی است که به سرعت گذشتۀ خود را فراموش کرده بودند و از ولایت روی برگرداندند؛ چرا که به رغم ادعای مسلمانی و حتی ایمان، نفاق داشتند و دل‌شان با کفر، شرک، قبیله گرایی، نژاد پرستی و آزادی در ظلم، فساد و فحشا بود.(پایان)
قسمت دوم :
به عنوان مثال روز: به ویژه جوانان از دستاوردهای انقلاب و جمهوری اسلامی ایران می‌پرسند؛ آیا می‌شود بدون نگاه به گذشته و این که چه بودیم، در کجا بودیم، چه وضعیتی داشتیم و اکنون کجائیم و چه تحولی در ما جامعه ایجاد شده و به سوی کدام اهداف و آمالی در حرکتیم، پاسخ داد؟!
مردمانی بودیم که الحمدلله به اسلام عزیز گرایش داشتیم، در حالی که نه تنها شناخت لازمی از اسلام نداشتیم، بلکه تحریفات و خرافه‌ها از یک سو و غربزدگی از سوی دیگر بر ما غلبه داشت؛ تا آنجا که ما را وادار کرده بودند که به موازات -الله اکبر - لا إله الاّ الله، شعار مشرکانۀ جاوید شاه، خدایگان شاهنشاه و ... سر دهیم و طول عمر حاکمِ ظالم را از خداوند مسئلت نماییم و امریکا و انگلیس را قطب عالم هستی بدانیم!
کشوری پهناور و با تاریخ کهن داشتیم که پادشاهان -به ویژه در دوران قاجار و پهلوی- بخش‌های بزرگی از آن را به دیگران هدیه داده بودند! و حکومتی وابسته به اجانب داشتیم که در نهایت و با منّت، این کشور و حکومتش را ژاندرم منطقه لقب داده بودند! فقر و بدبختی، فلاکت و هلاکت بر مردم حاکم بود و دشمنان خارجی مردم را به اسارت و استثمار و بندگی خود کشانده بودند و سرمایه‌های مادی و معنوی آنان را به تاراج برده و می‌بلعیدند!
اکنون به برکت اسلام، انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی و ولایت پذیری، به استقلال و آزادی رسیده‌ایم - به عزّت و بازیافت هویت ایرانی و اسلامی خود رسیده‌ایم - اسلام ناب محمدی صلوات الله علیه و آله را به جای اسلام امریکایی و انگلیسی برگزیده‌ایم - با قدرت و صلابت به پیش می‌رویم - الگوی مسلمانان، مجاهدان و آزادیخواهان جهان شده‌ایم ... و سایر دستاوردهای فرهنگی، علمی، صنعتی، اقتصادی، امنیتی و ...، که حتی اجازه تخیل در آنها را نداشتیم.
سیدة النساء، حضرت فاطمۀ زهراء علیها السلام، نه تنها مخاطبان در آن مسجد و یا مسلمانان عصر خود، بلکه جامعۀ اسلامی تا آخر الزّمان را به وضعیت پیش از بعثت پدرشان و ابلاغ قرآن مجید و دین اسلام و تعلیم و تربیت توسط پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله متذکر گردیدند، تا مردم قدر اسلام عزیز را بدانند؛ گذشته را به یاد آورند و تحولات و دستاوردها را به درستی برآورد نمایند؛ هر چند که این فرمایشات، در عین حال انتقاد، گله و شکایت از مردمانی است که به سرعت گذشتۀ خود را فراموش کرده بودند و از ولایت روی برگرداندند؛ چرا که به رغم ادعای مسلمانی و حتی ایمان، نفاق داشتند و دل‌شان با کفر، شرک، قبیله گرایی، نژاد پرستی و آزادی در ظلم، فساد و فحشا بود.(پایان)
- ۴۶
- ۱۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
