معشوقه بودن، سختر از عاشق بودنه.

معشوقه بودن، سختر از عاشق بودنه.
تو وقتی عاشقی مسئول خودت، در برابر حس ها و احوالات خودتی. مسئول هم نباشی در نهایت به خودت آسیب رسوندی اما زمانی که معشوقه ای، مسئولیت کسی به عهدته که حاضره بمیره اگه بهش بگی بمیر.
همه ی فکرش پیشِ توء و این اگرچه برای تو لذت بخشه، برای اون اما همیشه خوب نیست. میبینی بیخیال خیلی از آرزوهاش شده از وقتی همه ی فکرو ذهنش تویی..
میگذره از هر نیازش تا تمام دخل و خرجش تو باشی.
شاید جایی مجبور باشی وسط گریه هات بخندیو بگی چیزیت نیست.. وقتی میدونی منشا خیلی از اشک ها لبخند هاش تویی. تو نمیتونی آدم مسئولی نباشی وقتی معشوقه ای. چون اگر حواستو جمع نکنی، به کسی صدمه میزنی که شدی همه ی زندگیش.. یکهو دیدی خداش رو از دست داد.. خداش رو ازش گرفتی،
اگر تو به خدای اون اعتقاد نداشته باشی..