ماجرای من و تو باور باورها نیست

ماجرایِ من و تو ، باورِ باورها نیست،،
ماجرایی ست که در حافظۂ دنیا نیست،،

نَه دروغیم ! نَه رویا ، نَه خیالیم ، نَه وَهْم،،
ذاتِ عشقیم ! که در آینه ها پیدا نیست،،

تو گُمی در من وُ من در تو گُمم ، باور کُن !،،
جُز در این شعر ، نشان وُ اثری از ما نیست،،

شب که آرام تر از پِلکْ تو را می بندم،،
با دلم طاقتِ دیدارِ تو ، تا فردا نیست،،

من وُ تو ساحل وُ دریایِ همیم، اما نَه ،،
ساحلْ اینقَدر که در فاصله با دریا نیست !