ماجرایِ من و تو ، باورِ باورها نیست

ماجرایِ من و تو ، باورِ باورها نیست
ماجرایی ست که در حافظۂ دنیا نیست

نَه دروغیم ! نَه رویا ، نَه خیالیم ، نَه وَهْم
ذاتِ عشقیم ! که در آینه ها پیدا نیست

تو گُمی در من وُ من در تو گُمم ، باور کُن !
جُز در این شعر ، نشان وُ اثری از ما نیست

شب که آرام تر از پِلکْ تو را می بندم
با دلم طاقتِ دیدارِ تو ، تا فردا نیست

من وُ تو ساحل وُ دریایِ همیم، اما نَه
ساحلْ اینقَدر که در فاصله با دریا نیست !