الهـی به مستـــــان میخـانه ات

الهـی به مستـــــان میخـانه ات
  به عقـل آفـرینان دیـــــوانه ات

  به میخــــانه‌ی وحـدتـم راه ده
  دل زنـــــده و جـــــان آگــاه ده

  میی ده که چون ریزی‌اش در سبو
  برآرد سبـــــو از دل آواز هـــــو

  ازآن می که در دل چو منزل کند
  بـــدن را فـــروزان تر از دل کند

  میی گشته مجنــــون راز و نیاز
  میی از منی و تـویی گشته پاک

  میی را که باشد دراو این صفت
  نباشد به غیـــر از می معـــرفت

 
   رضی‌الدین_آرتیمانی‌