بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت چهارم :
لَا تَسُبُّوا الرِّيَاحَ فَإِنَّهَا مَأْمُورَةٌ وَ لَا تَسُبُّوا الْجِبَالَ وَ لَا السَّاعَاتِ وَ لَا الْأَيَّامَ وَ لَا اللَّيَالِيَ فَتَأْثَمُوا وَ تَرْجِعَ عَلَيْكُمْ - به بادها ناسزا مگوييد كه آنها از جانب خداوند مأمورند و كوه‌ها و لحظه‌ها و روزها و شبها را ناسزا نگوييد كه گنهكار مى‌شويد و به خودتان بر‌مى گردد.(علل الشرائع ج 2 ، ص 577، ح 1)
و نیز فرمودند: إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْجَنَّةَ عَلَى كُلِّ فَحَّاشٍ بَذِي‏ءٍ قَلِيلِ الْحَيَاءِ- لَا يُبَالِي مَا قَالَ وَ لَا مَا قِيلَ لَه‏ - خداوند بهشت را بر هر فحّاش بد زبان بى‌شرمى كه باكى ندارد چه گويد و چه بشنود، حرام كرده است.(كافی (ط-الاسلامیه) ج 2، ص 323، ح 3)
آیا مجازاتی شدیدترین از این وجود دارد؟!
سنگینی مجازات : در هیچ قانونی، به ویژه در اسلام، سنگینی مجازات برای این نیست که یک عده یاغی بگویند: ما می‌خواهیم این جرم را مرتکب شویم، ولی چرا مجازاتش اینقدر سنگین است؟!؛ بلکه وضع قوانین سنگین جزایی، ابتدا برای این است که کسی مرتکب نشود و اگر مرتکب شد، مجازات شود تا هم خو به سزای عملش برسد و هم جامعه درس و عبرت بگیرد.
در قوانین کشورهای اروپایی، اگر کسی یک نفر را به عمد بکشد و یا صد نفر را بکُشد فرقی ندارد، در نهایت محکوم به حبس ابد می‌گردد و اخیراً در برخی از کشورها مصوب کرده‌اند که حبس ابد نیز یعنی 20 تا 25 سال زندان! آیا چنین قانونی بازدارندگی لازم را دارد؟!
در همین قوانین، متفاوت است اگر کسی به یک فرد عادی سیلی بزند و فحش بدهد، تا به یک وکیل مجلس، یا وزیر یا نخست وزیر! هر چه مقام بالاتر باشد، جرم و مجازاتش سنگین‌تر می‌شود.
نمی‌شود گفت که این یک تبعیض است، چرا که اثر و بازتاب فاحاشی و سیلی به وزیر یا وکیل، با فحاشی و سیلی به یک شخص عادی، در فرهنگ، امنیت و اثر روی مردم متفاوت می‌باشد.
سبّ النبی یا سایر اهل عصمت علیه السلام، که امروزه در سیاست و روش جنگ نرم غرب علیه اسلام و مسلمین، به عنوان یک حربه استفاده می‌شود، نه تنها اهانت به یک شخص مقدس الهی پیامبر می‌باشد، و نه تنها دروغ و افترا بستن به او و تحقیر و تسخیف اوست، بلکه اهانت به مقدسات تمامی مسلمانان جهان می‌ باشد روح و روان بیش از یک میلیارد انسان را هدف قرار می‌دهد ایجاد دشمنی و کینه‌ای عمیق می‌نماید مانع از وحدت جامعه انسانی و حتی تحمل دیگران در جمع خود را می‌گردد(پایان)( ص 1)