پناه می برم به تو. . .!

پناه می برم به تو. . .!

به تو از تمام جغرافیای دنیای بد اخم ها و فکر میکنم چه ارام است یادم ، با نامت. . .!

پناه می اورم به تو. . .!

بعد از هر باران ، بعد از هر زخم ، قبل از هر اتفاق ، بعد از هر حادثه. . .

و بگو جز تو چه کسی میتواند مرهم باشد بر دلم؟!

پناه میبرم به نامت ، یادت و هرچه که مرا جدا سازد از نا امیدی.

مرا ببر به اتفاق های خوب ، ساعت های ناب ....

آن روزها که دلشوره هایم بزرگتر از فاجعه نبود !

مرا بیاور به اکنون !

به باور آنکه خوب میشود لحظه ها و درست میشود اندام حقیقت....!

پناه میبرم به تو . . .!

تا انچه که نباید ، بایدم شود و. . .

انچه که باید ، نباید شود را اشتباه نکنم.

پناه میبرم به آغوش زمستان تا فصل بهار رحمتت کالبدی از زندگیم شود!

پناه میبرم از سر ناپاکی ها به تو و. . .

بسم الله الرحمن الرحیم.

سلام

روز جمعتون بخیر.

التماس دعا.

***دلارام***

1392/12/16