رمان گناه عشق❌🍷

رمان گناه عشق❌🍷
پارت:۹۱





دیانا: من فول آبشنم.
متین: کاملا مشخصه.

میخواستم جوابشو بدم که با صدای سرفه ی خشکی نگاهم به پشت سرم افتاد.
خودش بود! پوشیده توی یک تیشرت لنین که زده بود زیر شلوار پاچه ایش.
موهاش را فر گذاشته بود. دهنم از این همه جذابیت باز بانده بود!(😒هوققق)

ارسلان: سلام
متین:بهههههه خان دادش چطوری؟
ارسلان: مرسی... نیکا خانم؟
نیکا: هم. اهم. سلام..
ارسلان: جات خوبه؟
نیکا: اهههههه.. بسه دیگه هرکدومتون میاین به من گیر میدید. اصلا خوب کردم رفتم دورگردن متین. اصلا شوهرمه. ماله خودمه. به شماها چه؟
ارسلان: باشه بابا یک نفس بگیر...اصلا مال خودت هیچکش نخواستش.

چشم از ارشلان گرفتم نفس عمیقی کشیدم تا ضربان قلبم درست بشه.
وبا یک سرفه ی خشک توجه هارا به خودم جلب کردم.

دیانا: نمیخواین بریم؟
ارسلان: اع شماهم اینجابودین؟

از حرف اعصبانس شده بودم. پسره لندهور. به خاطر همین با تندی جواب دادم:

دیانا: بااجازتون.
ارسلان: اختیار دارید..

وجوری که فقط من بشنوم گفت:

ارسلان: موهات گرا انقدربیرونه؟ رژ لبت چرا انقدر غلیظه؟ تو صاحب نداری؟

برای یک لحظه نفسم رفت...
به رژ لبم میگقت پرنگگگگگگ؟
این لیپرامپر انقدر پرنگ نبود. این چرا انقدر احساسه.
صاحب؟
کیو میگفت؟

.........؟...........؟.........