بــاور نــدارم امــشـب آسـمــان بـی ســتـاره بـاشــد ،
بــاور نــدارم امــشـب آسـمــان بـی ســتـاره بـاشــد ،
مــاه خــواب بـاشـــد و دلــم گــرفـتــه بـاشــد . . . .
بــاور نــدارم لـحـظــه تـنـهــایـی را ، صـدای نـالـه مــرغ اسـیــر را ،
سکــوت لـحـظـه هـای بـی کـسی را !
بـاور نــدارم در ایـن لـحـظـه بـی تــو بـاشــم . . .
تـو رفـتـه بـاشـی و مــن دلـشـکـسته باشـم !
بــاور نـدارم یـک ثــانـیـه بـی تــو بـودن را ،
بـاور نــدارم یک لحـظـه دور از تــو بــودن را !
نــه عــزیــزم بــاور نــدارم کـه بــرایـم در نـامــه ات نــوشـتـی خــــدانـگـهــدار !
اگــر بـخـواهـم بـاور کـنم بـی تـو بـودن را ، بــاور کـن نـمـیـخـواهـم ایـن زنــدگی را !
زنـدگی مـعـنـای بـی تــو بــودن را ایـنـگـونـه بـرایـم مـعـنـا کــرد . . .
کـه خیـلی تلـخ اســت تـنـهـایــی !
مـن نـیـز زنــدگی را بــرای تـو ایـنـگــونـه مـعـنـا میـکنــم
کـه بــدون تــو هــرگــز ! بــاور نــدارم طـلـوعـی را بـبـیـنـم کـه تــو در آن نـبـاشـی ،
بـاور نــدارم غــروبی بـیـایـد و مــن بـی تــو بـاشــم !
از طلــوع تـا غــروب ایــن زنــدگی ، و از غــروب تـا طـلـوع آن مـیـخـواهـم
بـا تـو بـاشـم ، بـه یـاد تــو بـاشـم ، در کـنـار تــو بـاشــم
و آخـر سـر نـیـز در آغــوش تـو از ایـن دنـیـا رفـتــه بـاشــم !
بـاور نــدارم لـحـظـه هــای بـی تــو بــودن را ،
لـحظـه هـا هـمـه مـیدانـنـد درد تـنـهـایـی ام را !
تـنـهـایی شــاهـد اسـت درد دلـتـنـگی ام را . . .
مـیـخـوانـم و اشـک مـیـریـزم تـا بـبـیـنـم تـو را
و بـگـویـم فــدای تــو عــزیــزم ، دلتـنـگـت بــودم ای بـهـتــریــنـم ،
تــو آمــدی و دلــم بـاز شــد ،
دوبــاره درد دل هـای عــاشـقــانــه بـیـنــمــان آغــاز شــد . . .
بــاور دارم لـحـظــه هـای با تــو بــودن را . . .
بـاور دارم کـه هـیـچـگـاه بـی تــو نـخـواهـم مـانـد . .
مــاه خــواب بـاشـــد و دلــم گــرفـتــه بـاشــد . . . .
بــاور نــدارم لـحـظــه تـنـهــایـی را ، صـدای نـالـه مــرغ اسـیــر را ،
سکــوت لـحـظـه هـای بـی کـسی را !
بـاور نــدارم در ایـن لـحـظـه بـی تــو بـاشــم . . .
تـو رفـتـه بـاشـی و مــن دلـشـکـسته باشـم !
بــاور نـدارم یـک ثــانـیـه بـی تــو بـودن را ،
بـاور نــدارم یک لحـظـه دور از تــو بــودن را !
نــه عــزیــزم بــاور نــدارم کـه بــرایـم در نـامــه ات نــوشـتـی خــــدانـگـهــدار !
اگــر بـخـواهـم بـاور کـنم بـی تـو بـودن را ، بــاور کـن نـمـیـخـواهـم ایـن زنــدگی را !
زنـدگی مـعـنـای بـی تــو بــودن را ایـنـگـونـه بـرایـم مـعـنـا کــرد . . .
کـه خیـلی تلـخ اســت تـنـهـایــی !
مـن نـیـز زنــدگی را بــرای تـو ایـنـگــونـه مـعـنـا میـکنــم
کـه بــدون تــو هــرگــز ! بــاور نــدارم طـلـوعـی را بـبـیـنـم کـه تــو در آن نـبـاشـی ،
بـاور نــدارم غــروبی بـیـایـد و مــن بـی تــو بـاشــم !
از طلــوع تـا غــروب ایــن زنــدگی ، و از غــروب تـا طـلـوع آن مـیـخـواهـم
بـا تـو بـاشـم ، بـه یـاد تــو بـاشـم ، در کـنـار تــو بـاشــم
و آخـر سـر نـیـز در آغــوش تـو از ایـن دنـیـا رفـتــه بـاشــم !
بـاور نــدارم لـحـظـه هــای بـی تــو بــودن را ،
لـحظـه هـا هـمـه مـیدانـنـد درد تـنـهـایـی ام را !
تـنـهـایی شــاهـد اسـت درد دلـتـنـگی ام را . . .
مـیـخـوانـم و اشـک مـیـریـزم تـا بـبـیـنـم تـو را
و بـگـویـم فــدای تــو عــزیــزم ، دلتـنـگـت بــودم ای بـهـتــریــنـم ،
تــو آمــدی و دلــم بـاز شــد ،
دوبــاره درد دل هـای عــاشـقــانــه بـیـنــمــان آغــاز شــد . . .
بــاور دارم لـحـظــه هـای با تــو بــودن را . . .
بـاور دارم کـه هـیـچـگـاه بـی تــو نـخـواهـم مـانـد . .
- ۸.۱k
- ۰۸ مهر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط