ای آنکه چشمهات به مهتاب می خورد

ای آنکه چشمهات به مهتاب می خورد
نور تو کی به این دلِ بی تاب می خورد؟

یکبار ماهِ برکه ی من شو...خودت ببین
لبخند تو چقدر به این قاب می خورد

این دل برای اینکه بچینیش؛ سالهاست
چون سیب، روی شاخه ی غم تاب میخورد

می گریم از نبود تو، هرچند واقفم
این رود پرخروش به مرداب می خورد..

دیگر چقدر اشک بریزم به پای تو؟
عشقت برای من چقَدَر آب می خورد؟..