چه چیزهایی توی طول روز تو رو لمس میکنند .

چه چیزهایی توی طول روز تو رو لمس میکنند .
چشم هاتو و گوش هاتو ، روحت رو ...
اینا دقیقا چیزی هستند که تو هستی .
در واقع اگر میخوای تعغیر کنی ، هیچ ربطی به نگرش ندارع .
نمیتونی جور دیگه ای فکر کنی یا رفتار کنی .
حتی اگر بخوای نمیتونی .
فقط وقتی میتونی که اینا رو تعغیر بدی :
چیزایی رو که توی طول روز میگی و می‌شنوی و لمس میکنی و میبینی ...
اگر این ها رو تعغیر بدی یکدفعه همه چیز تغییر می‌کنه .
حتی اگر سرت سنگین باشه ، باز هم کارهایی می‌کنی که قبلاً می‌تونستی .
کم کم به جاهایی می‌رسی که فرکانست بالا میاد .
و کارهایی می‌کنی و فکر هوایی می‌کنی و چیزهایی رو تجربه می‌کنی که توی فرکانس جدید هستند و نه در فرکانسی که قبلاً داخلش بوی گوه گرفته بودی .
من مطمئنم که نگرش و جهان بینی و خودشناسی همه اش کسشعر محض است .
حقیقت همینه که باید کارهایی رو که توی طول روز می‌کنیم و با آدم های که حرف می‌زنیم و چیزهایی که توی گوشی موبایل میبینیم رو تعغیر بدیم .
در غیر این صورت توی همون فرکانس لعنتی قبلی می‌مونیم و اصلا نمیشه که به چیز دیگه ای فکر کرد چون آگاهی اصلا وجود ندارد .
فقط وقتی آگاهی وجود داره که چیزهای خفن بالاتر از حد خودت رو تجربه کنی .
همین الان گورت رو گم کن یک برگه بردار و بنویس توی طول روز چیکار می‌کنی .
بعد احمقانه ترین کارهایی که برات لذت بخش هستند و تا حالا نکردی رو جایگزین اونا کن .
بعد از تجربه شان ، آگاهی تو بالاتر میاد .
این تنها راه آزادی ست .
تنها حقیقت اینه که :
وجود ما را چیزی می‌سازد که انجام میدهیم .