بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
کمبود محبّت حقیقی، اختصاصی به محبّان اهل عصمت و شهدا علیهم السلام ندارد، چرا که برای محبّت، هیچ پایانی وجود ندارد،لذا همگان و همیشه، کمبود محبّت دارند - به آن نیاز دارند، حتی دربهشت خدانیز این نیاز باقیست!
آیا در این جهان، کسی هست که هیچ محبّتی در دلش نباشد، دائم به یاد محبوب یا محبوب‌ هایش نباشد و تمامی تلاش او برای رسیدن به محبوب‌ هایش نباشد؟!
علل تقابل یک عده، با عاشقان حضرت امام مهدی علیه السلام شیعیان و منتظران واقعی و نیز با شهداء، بسیار متفاوت است.
برخی، با آنها دشمنی دارند؛ لذا هیچ گرایشی به سوی آنان را بر نمی‌ تابند! این طیف نه تنها جاهل بی‌خرد و نادان می‌ باشند، بلکه بسیار متکبر می‌ باشند! به همگان می‌گویند: ما آزادیم و شما حق دخالت در هیچ امر ما را ندارید، اما خودشان با اعتقادات، باورها، گرایشات، اعمال صالح و حتی محبّت‌ های قلبی شما نیز کار دارند!
تکبر، سبب می‌شود تا این عده، جهت توجیه و تطهیر غفلت و انحراف خودشان بگویند: اگر من چنین معرفت و محبّتی ندارم، از ضعف من نیست، بلکه همگان مانند من می‌باشند، و اگر کسی محبّتی به آنان دارد، از ضعف، بیماری، عقده و کمبود های محبتی خودش می‌ باشد که در جوانی فوران می‌کند و بعد فروکش می‌نماید و مثل من می‌شود.! و حال آن که نوجوانان و جوانان عاشقی که در همین راه پیر شدند و از دنیا رفتند یا شهید شدند، مقابل چشم آنهاست!
کمبود محبّت : تمامی انسان‌ها، نیاز به محبّت دو طرفه دارند، یعنی به شدت نیازمندند که دوست بدارند و دوست داشته شوند؛ و این حالت، میل و گرایش، در وجود هر انسانی نهادینه شده است؛ یعنی انسان اینگونه خلق شده است.
حال می‌توانند نام این کشش و نیاز فطری را کمبود محبّت بگذارند؛ چرا که محبّت، هیچ پایانی ندارد و نیاز به آن، همیشگی می‌باشد. اما این میل و کشش فطری، نه تنها آن کمبود محبّتی که مقصود آنان می‌باشد و مشکلات روانی و اخلاقی را ایجاد می‌نماید نیست، بلکه شور، شوق و گذشت ایثار هم می‌آورد.
جایکزین‌ها : چنین نیست که عده‌ای، امام زمان علیه السلام، شهداء، پدران و مادران، و مقدسات خود را دوست داشته باشند، و عده‌ای هیچ کسی یا هیچ چیزی را دوست نداشته باشند!
بلکه آنان اشخاص یا چیزهای دیگری را جایگزین کرده‌اند و تمامی محبّتی که باید اوج و غایتش به حبّ الله برسد را به آن جعلی‌ها اختصاص داده‌اند؛ چنان که فرمود: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ - (ادامه دارد...)