پاییز فصل قدم زدنه.🍁 🍂

پاییز فصل قدم زدنه.🍁 🍂
تموم اِلِمان های یک قدم زدن دلچسب رو با خودش داره.
هوا نه اون قدر گرمه که آدم با دو دقیقه قدم زدن زیر آفتاب ذوب شه، نه اون قدر سرده که از شدت سرما و لرزش نتونه قدم از قدم برداره و قندیل ببنده.
هوا یکجور خوشگلی ابر میشه و بوی خاک و بارون و کاهگل می‌پیچه توی منافذ تنفسیت و می بردت تو آسمون.
پاییز فصل قدم زدنه. یک نفره و دو نفره هم نداره. شاید بعضی‌ها هنوز یار نداشته باشن، اما دل که دارن. اگه دو نفره نیستی، تنهایی قدم بزن، سه نفره قدم بزن، اصلا نفر دوم می تونه دوستت باشه. 
ولی هرطور که شده، حتما قدم بزن. زرد و نارنجی برگ‌هارو نگاه کن. بذار صدای خش خش‌شون بره توی گوشِت. بذار بادی که می وزه بخوره به صورتت. صورتت‌رو نوازش کنه. گونه تو ببوسه.
الکی که نیست! 
آدم سه تا فصل انتظار می کشه تا پاییز بیاد، اون وقت بازم به بهونه دو نفره نبودن، قدم نزنه؟
واسه یک بارم که شده این پاییز با صفاترین خیابون شهرت‌رو قدم بزن. چه سه نفری با رفقا، چه دو نفری با یارت، چه یک نفری با خودت 😉 🍂 ‌
‌ ‌