من نشانی از تو ندارم . اما نشانی ام را برای تو می نویسم :

من نشانی از تو ندارم . اما نشانی ام را برای تو می نویسم : در عصرهای انتظار به حوالی بی کسی قدم بگذار ، خیابان غربت را پیدا کن و وارد پس کوچه های تنهایی شو . کلبه ی غریبی ام را پیدا کن ، کنار بید مجنون خزان زده ای زندگیم . در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو ، حریر غمش را کنار بزن ، آن جا مرا می یابی !