بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
در دو آیه بر -وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي - و از روح خود در آن دمیدم تصریح شده است؛ اما برخی گمان دارند که یعنی: خدا روحی دارد و بخشی از آن را در انسان دمیده است! در این صورت لازم می‌آید که اولاً خداوندسبحان مرکب و قابل تجزیه فرض شود وثانیاً برای خداوند سبحان و روح جسمیت فرض شود! این، یک نگاه ماده‌گرایانه به همه چیز میباشد که البته صحیح نیست.
هر چه که خداوند متعال به خود نسبت می‌دهد، بدین معنا نیست که بخشی از وجود اوست و این وجود مرکب میباشد! چنان که می‌دانیم صفات الهی، همه عین ذات می‌باشند؛ یعنی وجوهی از یک ذات هستند که بانام‌ها ونشانه‌ها آیات گوناگون، ظهور می‌یابند و تعریف و شناخته می شوند.
در قرآن کریم، کلماتی چون: رَحمتی - رحمت من - اَمری - فرمان من - عِبادی - بندگان من - جنّتی - بهشت من و عَذابی - عذاب من بسیار است و معنایش تعلق داشتن به من میباشد که مالکیت را می رساند؛ نه این بخشی از وجود خدا می باشند.
عالَمِ خلق و عالَمِ امر :خداوند متعال، خالق همه چیز میباشد و هر چه هست، مخلوق اوست؛ اما چگونگی خلقتش را از دو طریق بیان نمود که عبارتند از: خلق و امر که هر دو متعلق به اوست: أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ - آگاه باشید که آفرینش و امر از آن اوست، خیر پایدار است الله، پروردگار عالمیان.(سوره اعراف بخشی از آیه 54)
مقصود از خلق این است که چیزی به واسطه‌های گوناگون پدید آمده باشد، مانند بدن انسان که از مواد خوراکی، خون و نطفۀ کاشته شده در رَحمِ مادر پدید می‌آید؛ یا گیاه که از رشد نموّ بذر در زمین پدید می آید؛ یا باران که از ابر می بارد، یا زمین که از خورشید نور و انرژی می گیرد.
اما مقصود از امر وجهی از موجودات می باشد که به واسطۀ اسباب پدید نیامده است، بلکه با یک فرمان پدید آمده است، چنان که فرمود: إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ - فرمان او تنها اين است كه هر گاه چيزی را اراده كند به او میگويد: موجود باش، آن نيز بلافاصله موجود می‌شود.(سوره یس آیه82)
و در آیۀ دیگری فرمود:وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ - و فرمان ما نیست، مگر امری واحد و چون چشم بر هم زدنی واقع می‌شود.(سوره قمر آیه 50)
انسان :انسان موجودی است متشکل از جسم و روح. حقیقت وجودی او، همان روح اوست و جسم ابزاری در اختیار روح، برای امکان انجام کارهایش میباشد.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
در دو آیه بر -وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي - و از روح خود در آن دمیدم تصریح شده است؛ اما برخی گمان دارند که یعنی: خدا روحی دارد و بخشی از آن را در انسان دمیده است! در این صورت لازم می‌آید که اولاً خداوندسبحان مرکب و قابل تجزیه فرض شود وثانیاً برای خداوند سبحان و روح جسمیت فرض شود! این، یک نگاه ماده‌گرایانه به همه چیز میباشد که البته صحیح نیست.
هر چه که خداوند متعال به خود نسبت می‌دهد، بدین معنا نیست که بخشی از وجود اوست و این وجود مرکب میباشد! چنان که می‌دانیم صفات الهی، همه عین ذات می‌باشند؛ یعنی وجوهی از یک ذات هستند که بانام‌ها ونشانه‌ها آیات گوناگون، ظهور می‌یابند و تعریف و شناخته می شوند.
در قرآن کریم، کلماتی چون: رَحمتی - رحمت من - اَمری - فرمان من - عِبادی - بندگان من - جنّتی - بهشت من و عَذابی - عذاب من بسیار است و معنایش تعلق داشتن به من میباشد که مالکیت را می رساند؛ نه این بخشی از وجود خدا می باشند.
عالَمِ خلق و عالَمِ امر :خداوند متعال، خالق همه چیز میباشد و هر چه هست، مخلوق اوست؛ اما چگونگی خلقتش را از دو طریق بیان نمود که عبارتند از: خلق و امر که هر دو متعلق به اوست: أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ - آگاه باشید که آفرینش و امر از آن اوست، خیر پایدار است الله، پروردگار عالمیان.(سوره اعراف بخشی از آیه 54)
مقصود از خلق این است که چیزی به واسطه‌های گوناگون پدید آمده باشد، مانند بدن انسان که از مواد خوراکی، خون و نطفۀ کاشته شده در رَحمِ مادر پدید می‌آید؛ یا گیاه که از رشد نموّ بذر در زمین پدید می آید؛ یا باران که از ابر می بارد، یا زمین که از خورشید نور و انرژی می گیرد.
اما مقصود از امر وجهی از موجودات می باشد که به واسطۀ اسباب پدید نیامده است، بلکه با یک فرمان پدید آمده است، چنان که فرمود: إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ - فرمان او تنها اين است كه هر گاه چيزی را اراده كند به او میگويد: موجود باش، آن نيز بلافاصله موجود می‌شود.(سوره یس آیه82)
و در آیۀ دیگری فرمود:وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ - و فرمان ما نیست، مگر امری واحد و چون چشم بر هم زدنی واقع می‌شود.(سوره قمر آیه 50)
انسان :انسان موجودی است متشکل از جسم و روح. حقیقت وجودی او، همان روح اوست و جسم ابزاری در اختیار روح، برای امکان انجام کارهایش میباشد.(ادامه دارد...)
- ۳۷۶
- ۲۶ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط