بر درگه خلق بندگی، ما را کشـت

بر درگه خلق بندگی، ما را کشـت
هر سو پی نان دوندگی، ما را کشـت
فارغ نشویــم یکـــدم از فکر معاش
ای مــرگ بیا که زندگـــی ما را کشت!