آیینه ام به نور تو دارد جلا حسین

آیینه ام به نور تو دارد جلا حسین
بر روی آن نوشت خدای تو یا حسین
ای آنکه هست خیمه ی خورشید خیمه ات
در خیمه ات تو ره بده این خسته را حسین
در اشک عاشقان تو تصویر کربلاست
صحن تو را نشان بدهد چشم ما حسین
گنجینه ای زشور تو دارم به نام دل
چون نی نوا کند زغم نینوا حسین
از شعله های اه دل پر غمت مدام
گیرد شراره سینه و سوزد مرا حسین
گفتم بگو کجاست مسیر بهشت گفت
این ره عبور می کند از کربلا حسین
اقا سرم فدای دو لبهای خشک تو
این تشنگی شد آبروی ماسوا حسین