{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

.

.
کاش هنوز هم زمانه ی نامه نگاری بود و شوق رسیدنِ پستچیِ مهربانِ نامه رسان!
کاش جوانی ما این قدر دور نبود از این همه خاطره... آن وقت گوشه گوشه ی اتاقت پر می شد از صدها کاغذ و پاکتِ نامه...
احتمالاً از آن نوع رز مورد علاقه ات روی همه ی نامه هایم می چسباندم تا بیشتر به یادم بیفتی!
عطر و رایحه های دلپذیر؛
عجیب خاصیت خاطره سازی دارند!...
چه خوب می شد اگر زمانه ی ما با نامه های کاغذی این قدر بیگانه نبود! آن وقت با همه ی خودکارهای رنگی و قلب های رنگی تر عمقِ احساسم را برایت به دلبرانه ترین شکلِ ممکن می کشیدم... آن قدر که کلافه شوی از این همه رنگ، این همه نقش و نگار! این همه واژه که فقط سهمِ تو، سهمِ من، سهمِ عشقِ ماست!
عاشقانه های ما فقط این نامه نگاری های بی بهانه را کم دارد!! #فاطمه_پنبه_کار
دیدگاه ها (۲)

از میان ۱۲۰۰ نفر، سهم من فقط چند ثانیه بود؛چند ثانیه از نگاه...

در شیبِ خاموشِ غروبِ ،اندوه آرام‌آرام از شانه‌های شهر بالا م...

تابستان‌های قدیم، بوی زندگی می‌داد…خانه‌های حیاط‌دار، دیواره...

در سرم شهری‌ستکه هیچ‌وقت شب نمی‌شود؛پر از خیابان‌های بی‌انته...

فکر می‌کنم زندگیِ همه‌ی ما، یک جایی پر شده از «ای #کاش»هایی ...

عاشقانه های شبنم برا عزیزانم

🖤 غریبه‌ای که حس آشنایی داشتپارت ۲۷ | «نامه‌ای که هرگز خواند...

P : 9

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط