شنه ی شاهو؛ نسیمی بر دامنه کوهستان

شنه ی شاهو؛ نسیمی بر دامنه کوهستان

نوشته ای بررقص آئینی گروه کوردستان

مردان غیور کورد، دست در دست هم، چونان نسیمی که بر دامنه شاهو می‌وزد، با دستمال‌هایی چرخان سرود آزادگی سر می‌دهند و هر بار که پاهایشان را زمین می‌کوبند عشق به وطن و سرزمینشان را به نمایش می‌گذارند.
شنه ی شاهو، نام گروه رقص آئینی کوردستان است که امسال برای بار سوم در جشنواره ملی آش ایرانی به هنرنمایی می‌پردازند. شاهو فتحی رهبر این گروه است که برای ما از وجه‌تسمیه گروهشان می‌گوید: شاهو نام کوهی در کوردستان است و شنه هم نسیم معنی می‌دهد. شنه ی شاهو یعنی نسیمی که بر دامنه شاهو می‌وزد. این گروه در فستیوال‌های متعدد داخلی و خارجی به هنرنمایی پرداخته‌اند و مقام‌های متعدد بین‌المللی دارند.
شاهو در معرفی رقصشان می‌گوید: ما به مجموعه این حرکات در زبان کوردی «هه لپه رکی» می‌گوییم. به معنی جست‌وخیز و جهیدن رو به بالا. این رقص در گذشته باهدف آماده‌سازی و تقویت نیروی جسمانی و روحیه مردم مناطق کوردنشین انجام می‌شده.
رهبر گروه رقص شنه ی شاهو از تنوع رقص‌های آئینی مناطق کوردنشین حرف میزند و ادامه می‌دهد: از منطقه کوردهای آذربایجان غربی تا ایلام و کوردستان و کرمانشاه، ۵۲ نوع رقص وجود دارد و هرکدام نیز فلسفه و معنی خاص خودشان را دارند. رقص آئینی ما با ریتمی آرام که یاریان نامیده می‌شود آغاز می‌شود. یاریان به معنی گشت و گذر است و سپس رقص اوج می‌گیرد.
شاهو از شه لا می‌گوید، حرکتی که در آن فرمانده آسیب می‌بیند و نزد یارانش بازمی‌گردد و پس از مداوا دوباره به میدان بازمی‌گردد.
شال‌های این گروه رقص آئینی سه گره دارد و پیام‌دهنده گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک است.
دستمال‌های چرخان در آسمان نیز نشان آزادگی مردم کورد است . حلقه شدن دست‌ها در هم خبر از اتحادشان می‌دهد و با هر بار پاکوبی عشق به وطن را ابراز می‌کنند. دستمال‌های سفیدشان نیز حکایت از صلح‌جویی‌شان دارد.

شاهو فتحی دهل و سرنا، ضرب محلی و بالابان را سازهای همراهشان در این نمایش حماسی معرفی می‌کند.
سرنا و دهل که بنوازند، سرهای افراشته و سینه‌های ستبر مردان کرد، یکدل و آزاده ، عشق به وطنشان را به نمایش می‌گذارند.


#kurdishfile


#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت