عشق درسایه سلطنت پارت 136
مری: گاهی وقتا لازمه شما هم برین..
نگام کرد..
مری: اره... لازمه برین که ببینین مردمتون چه وضعیتی دارن ..
جدی نگام کرد و گفت
تهیونگ: که چی بشه؟
پوزخندی زدم و گفتم
مری: شما دارین به این مردم حکومت میکنین.. وظیفه شما چیه؟ جز اینه که بدونین اونا چی میخوان و یه زندگی خوب براشون درست کنین و شادشون کنین ؟؟
همونجور نگام کرد..ادامه دادم
مری: دلیل بقای یه پادشاه یا ملت فقط جنگ های زیاد یا بی رحمی نیست یه پادشاه میتونه به عنوان محبوب ترین پادشاه تاریخ توی ذهنها وقلبها ثبت بشه...
تعظیمی کردم و رفتم ظهر داشتم کتاب میخوندم که ضربه ای به در اتاقم خورد.. ژاکلین رفت در رو باز کرد..
نامجون داخل شد و گفت
نامجون : بانوی من... اعلا حضرت گفتن که میخوان به صورت مخفیانه برن توی شهر و از شما خواستن همراهیشون کنین.. البته اگر مایلین..
لبخندی زدم و بلند شدم و گفتم
مری: بهشون بگین تصمیم عاقلانه و درستی گرفتن و حتما همراهیشون میکنم..
نامجون لبخندی زد و تعظیمی کرد و رفت..
سريع لباس عوض کردم و لباس ساده ای پوشیدم که جلب توجه نکنه و شنلم رو پوشیدم که نامجون اومد دنبالم
همراهش راهی شدم..از در پشتی قصر بردم که کالسکه ای رو دیدم.. نامجون در کالسکه رو باز کرد که دستی از داخل برای کمک کردنم بیرون اومد..
لبخندی زدم و دست تهیونگ رو گرفتم و رفتم داخل و کنارش نشستم..
لبخند باریکی به من که لبخند داشتم زد و چیزی نگفت.. کالسکه حرکت کرد..یاد دفعه قبل افتادم و غمی رو دلم سنگینی کرد. چهره ام در هم رفت..
تهیونگ: هی...
نگاش کردم
تهیونگ: این دفعه با دفعه قبل فرق داره.. من هستم و هیچ
اتفاق بدی نمیوفته.. من نمیذارم..
نگاش کردم چقدر توجهش خوب بود..
دستش اومد بالا و نرم رفت لای موهام و اروم سرم رو جلو
کشید و خودش رو هم کمی جلو کشید..
نگاهش رو از چشمام روی ل*بام کشید و بی توقف ل*بام رو
قفل کرد..اروم و پر اطمینان ل*بام رو میبو*سید..
انگار میخواست ارومم کنه و بهم اطمینان بده که مواظبم هست..و موفق هم بود..
با آرامش چشمام رو بستم و دستم رو روی بازوش گذاشتم به دستش رو برد روی پهلوم و منو بیشتر سمت خودش کشید که کالسکه وایستاد و صدای نامجون از بیرون اومد
نامجون :سرورم... رسیدیم...
تهیونگ سریع ازم فاصله گرفت و کمی توی چشمام زل زد بعد شنلم رو روی سرم جلو کشید و دستم رو گرفت و کشید و گفت
تهیونگ: بیا...
و پیاده شد..کنار هم ایستادیم..
تهیونگ: نامجون.. تو همینجا بمون
نامجون : اما سرورم... خطرناکه
تهیونگ سریع گفت
تهیونگ: کسی نمیدونه ما کی هستیم... تازه نگهبان همراهمون باشه مشکوک تر و خطرناک تره..
تهیونگ سر تکون داد و همونجور که دستم رو توی دست داشت راه افتادیم...
نگام کرد..
مری: اره... لازمه برین که ببینین مردمتون چه وضعیتی دارن ..
جدی نگام کرد و گفت
تهیونگ: که چی بشه؟
پوزخندی زدم و گفتم
مری: شما دارین به این مردم حکومت میکنین.. وظیفه شما چیه؟ جز اینه که بدونین اونا چی میخوان و یه زندگی خوب براشون درست کنین و شادشون کنین ؟؟
همونجور نگام کرد..ادامه دادم
مری: دلیل بقای یه پادشاه یا ملت فقط جنگ های زیاد یا بی رحمی نیست یه پادشاه میتونه به عنوان محبوب ترین پادشاه تاریخ توی ذهنها وقلبها ثبت بشه...
تعظیمی کردم و رفتم ظهر داشتم کتاب میخوندم که ضربه ای به در اتاقم خورد.. ژاکلین رفت در رو باز کرد..
نامجون داخل شد و گفت
نامجون : بانوی من... اعلا حضرت گفتن که میخوان به صورت مخفیانه برن توی شهر و از شما خواستن همراهیشون کنین.. البته اگر مایلین..
لبخندی زدم و بلند شدم و گفتم
مری: بهشون بگین تصمیم عاقلانه و درستی گرفتن و حتما همراهیشون میکنم..
نامجون لبخندی زد و تعظیمی کرد و رفت..
سريع لباس عوض کردم و لباس ساده ای پوشیدم که جلب توجه نکنه و شنلم رو پوشیدم که نامجون اومد دنبالم
همراهش راهی شدم..از در پشتی قصر بردم که کالسکه ای رو دیدم.. نامجون در کالسکه رو باز کرد که دستی از داخل برای کمک کردنم بیرون اومد..
لبخندی زدم و دست تهیونگ رو گرفتم و رفتم داخل و کنارش نشستم..
لبخند باریکی به من که لبخند داشتم زد و چیزی نگفت.. کالسکه حرکت کرد..یاد دفعه قبل افتادم و غمی رو دلم سنگینی کرد. چهره ام در هم رفت..
تهیونگ: هی...
نگاش کردم
تهیونگ: این دفعه با دفعه قبل فرق داره.. من هستم و هیچ
اتفاق بدی نمیوفته.. من نمیذارم..
نگاش کردم چقدر توجهش خوب بود..
دستش اومد بالا و نرم رفت لای موهام و اروم سرم رو جلو
کشید و خودش رو هم کمی جلو کشید..
نگاهش رو از چشمام روی ل*بام کشید و بی توقف ل*بام رو
قفل کرد..اروم و پر اطمینان ل*بام رو میبو*سید..
انگار میخواست ارومم کنه و بهم اطمینان بده که مواظبم هست..و موفق هم بود..
با آرامش چشمام رو بستم و دستم رو روی بازوش گذاشتم به دستش رو برد روی پهلوم و منو بیشتر سمت خودش کشید که کالسکه وایستاد و صدای نامجون از بیرون اومد
نامجون :سرورم... رسیدیم...
تهیونگ سریع ازم فاصله گرفت و کمی توی چشمام زل زد بعد شنلم رو روی سرم جلو کشید و دستم رو گرفت و کشید و گفت
تهیونگ: بیا...
و پیاده شد..کنار هم ایستادیم..
تهیونگ: نامجون.. تو همینجا بمون
نامجون : اما سرورم... خطرناکه
تهیونگ سریع گفت
تهیونگ: کسی نمیدونه ما کی هستیم... تازه نگهبان همراهمون باشه مشکوک تر و خطرناک تره..
تهیونگ سر تکون داد و همونجور که دستم رو توی دست داشت راه افتادیم...
- ۱۴۱.۵k
- ۱۰ دی ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط