قاب بیست و ششم ماه عسل
قاب بیست و ششم ماه عسل
جلال برای روایت زندگی اش به ماه عسل آمده، میگوید: روستای ما حوالی ایذه است؛ منطقه سردسیری که بهترین بهارها را دارد. از همان نوجوانی سعی میکردم که کار کنم و مقداری از بار اقتصادی را از دوش خانواده بردارم. کمک حال پدرم بودم و در شغل او فعالیت میکردم. گاهی از خوزستان به أصفهان میرفتم برای کارهای عمرانی مثل گچ کاری و شاگرد بنایی و .... در آن زمان زیاد درس نمیخواندم اما حواسم به درس بود.
جلال: رشته ریاضی را انتخاب کردم و وارد فضای مهندسی شدم. شاگرد اول بودم اما ٢٤ ساعت درس نمیخواندم. همان زمان کار برایم عار نبود و همه کاری میکردم. اتاقکی برای خودم درست کردم و کارهای مکانیکی میکردم.
احسان علیخانی: از امروز کمپینی که دیروز درباره اش به صورت کوتاه صحبت کردم آغاز شده و قرار است این صدا به شخص اقای بانکی مون برسد تا جلوی این برای برداشت غیرقانونی از سرمایه ملت ایران گرفته شود.
وقتی ماجرای جناحی و سیاسی شود معمولا خیلی ها کنار میرود اما این ماجرا، ماجرایی ملی است که قطعا همه با طیب خاطر در آن شرکت میکنیم. میتوان گفت که دبیری این کمپین را پرویز پرستویی نازنین برعهده دارد و هنرمندان ارزشمندی نظیر علی نصیریان، جمشید مشایخی، رضا میرکریمی ،علیرضا زرین دست ، فرزاد مؤتمن ، جعفر پناهی و ...شرکت و حمایت کردند. پس شما هم به این کمپین بپیوندید.
برای رسیدن به خواسته هایت باید تلاش کنی و پافشاری کنی....
جلال: یک جایی از زندگی آنقدر ناملایمتی دیدم که خواستم مهاجرت کنم و حتی تا ترکیه هم رفتم. البته چون آن زمان مشاوره نداشتم که از او مشورت بگیرم به این تصمیم رسیدم. این را هم بگویم که الان خیلی از نخبه های ما مشاور ندارند و این خیلی بد است.
جلال: هیچ جایی به من کمک مالی برای اختراعم نکرد. بالاخره پول جور شد و من رفتم مسابقات و مقام آوردم. تا قبل از این مسابقات کسی ما را به حساب نمی آورد و باور نداشت. بعد از این همه تلاش تازه ماشین دار شدم. این را باید بگویم که من چیزی اختراع کردم که تا قبل از من کسی به آن فکر نکرده بود. این پدیده میتواند کار إمداد ، نجات و شناسایی کند. پرنده های هوایی است که میتواند ده ساعت هم روی هوا باشد.
هیچ کسی پشتم نبود و هیچ سهمیه ای هم نداشتم. الان بزرگ ترین آرزویم این أست که کاری کنم که همه جوان های شهرم کار داشته باشند.
من موقع مسابقات با خدا معامله میکردم و نذر میکردم همیشه.... پشتوانه من همیشه خدا بوده و هست.
هیچ کس حاضر نیست که پدرش را از او بگیرند و به این فکر کند که برای پدرش اتفاقی بیفتد تا بتواند برای دانشگاه سهمیه بگیرد.
جلال برای روایت زندگی اش به ماه عسل آمده، میگوید: روستای ما حوالی ایذه است؛ منطقه سردسیری که بهترین بهارها را دارد. از همان نوجوانی سعی میکردم که کار کنم و مقداری از بار اقتصادی را از دوش خانواده بردارم. کمک حال پدرم بودم و در شغل او فعالیت میکردم. گاهی از خوزستان به أصفهان میرفتم برای کارهای عمرانی مثل گچ کاری و شاگرد بنایی و .... در آن زمان زیاد درس نمیخواندم اما حواسم به درس بود.
جلال: رشته ریاضی را انتخاب کردم و وارد فضای مهندسی شدم. شاگرد اول بودم اما ٢٤ ساعت درس نمیخواندم. همان زمان کار برایم عار نبود و همه کاری میکردم. اتاقکی برای خودم درست کردم و کارهای مکانیکی میکردم.
احسان علیخانی: از امروز کمپینی که دیروز درباره اش به صورت کوتاه صحبت کردم آغاز شده و قرار است این صدا به شخص اقای بانکی مون برسد تا جلوی این برای برداشت غیرقانونی از سرمایه ملت ایران گرفته شود.
وقتی ماجرای جناحی و سیاسی شود معمولا خیلی ها کنار میرود اما این ماجرا، ماجرایی ملی است که قطعا همه با طیب خاطر در آن شرکت میکنیم. میتوان گفت که دبیری این کمپین را پرویز پرستویی نازنین برعهده دارد و هنرمندان ارزشمندی نظیر علی نصیریان، جمشید مشایخی، رضا میرکریمی ،علیرضا زرین دست ، فرزاد مؤتمن ، جعفر پناهی و ...شرکت و حمایت کردند. پس شما هم به این کمپین بپیوندید.
برای رسیدن به خواسته هایت باید تلاش کنی و پافشاری کنی....
جلال: یک جایی از زندگی آنقدر ناملایمتی دیدم که خواستم مهاجرت کنم و حتی تا ترکیه هم رفتم. البته چون آن زمان مشاوره نداشتم که از او مشورت بگیرم به این تصمیم رسیدم. این را هم بگویم که الان خیلی از نخبه های ما مشاور ندارند و این خیلی بد است.
جلال: هیچ جایی به من کمک مالی برای اختراعم نکرد. بالاخره پول جور شد و من رفتم مسابقات و مقام آوردم. تا قبل از این مسابقات کسی ما را به حساب نمی آورد و باور نداشت. بعد از این همه تلاش تازه ماشین دار شدم. این را باید بگویم که من چیزی اختراع کردم که تا قبل از من کسی به آن فکر نکرده بود. این پدیده میتواند کار إمداد ، نجات و شناسایی کند. پرنده های هوایی است که میتواند ده ساعت هم روی هوا باشد.
هیچ کسی پشتم نبود و هیچ سهمیه ای هم نداشتم. الان بزرگ ترین آرزویم این أست که کاری کنم که همه جوان های شهرم کار داشته باشند.
من موقع مسابقات با خدا معامله میکردم و نذر میکردم همیشه.... پشتوانه من همیشه خدا بوده و هست.
هیچ کس حاضر نیست که پدرش را از او بگیرند و به این فکر کند که برای پدرش اتفاقی بیفتد تا بتواند برای دانشگاه سهمیه بگیرد.
- ۱.۴k
- ۱۳ تیر ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط