Hate me,Beat me
پارت هفتم: اسمش دوباره پیداش شد
اولشخص — جونگکوک
من تازه از یک عکاسی طولانی برگشته بودم که مدیرم خبر داد یک پیشنهاد کاری جدید دریافت کردهایم.
این بار برخلاف معمول، لبخند میزد.
همین موضوع باعث شد به پیشنهاد مشکوک بشم.
«چی شده؟»
پوشهای رو روی میز گذاشت.
«یک برند بزرگ میخواد برای کمپین فصل جدیدش باهات همکاری کنه.»
به پوشه نگاه کردم.
«شرایط؟»
«قرارداد اولیهست. هنوز جزئیات نهایی نشده.»
پوشه رو باز کردم و چند صفحه رو مرور کردم. برند شناختهشدهای بود و کمپین میتونست فرصت خوبی باشه.
«زمانبندی چطوره؟»
«فشرده، اما قابل انجام.»
سر تکون دادم.
«خوبه. بررسیش کن.»
مدیرم مکث کرد.
«یک موضوع دیگه هم هست.»
سرم رو بلند کردم.
«چرا همیشه بعد از خبر خوب یک موضوع دیگه وجود داره؟»
«چون زندگی تو خیلی ساده نیست.»
«زندگی من سادهست. آدمهای اطرافم پیچیدهاش میکنن.»
پوشهٔ دوم رو به طرفم هل داد.
«برند در حال بررسی همکاری مشترک با چند مدل دیگه هم هست.»
نگاهی به صفحه انداختم.
اسمها رو مرور کردم.
و بعد، البته، به همون اسم رسیدم.
کلر.
چند ثانیه ساکت موندم.
مدیرم گفت: «هنوز چیزی قطعی نیست. فقط یکی از گزینههاست.»
پوشه رو بستم.
«باشه.»
«همین؟»
«میخوای برقصم؟»
«فکر کردم شاید واکنش نشون بدی.»
«به چی؟ اینکه یک برند میخواد با چند مدل همکاری کنه؟ این اتفاق عجیبی نیست.»
مدیرم با دقت نگاهم کرد.
«اگر کلر هم انتخاب بشه، ممکنه مجبور بشین در یک کمپین مشترک کار کنین.»
«اگر انتخاب بشه، دربارهٔ کار حرف میزنیم.»
«و اگر رسانهها شروع کنن به مقایسه؟»
لبخند زدم.
«اونوقت تو میتونی ازشون بخوای دربارهٔ خود کمپین هم چیزی بنویسن.»
مدیرم خندید.
«تو واقعاً فکر میکنی اینقدر سادهست؟»
«نه. فکر میکنم کار من مدل بودنه، کار تو مدیریت رسانههاست. هرکدوممون هم بهتره روی شغل خودمون تمرکز کنیم.»
این بار چیزی نگفت.
من هم دوباره پوشه رو باز کردم.
جزئیات پروژه جالب بود. طراحی لباسها، سبک عکاسی و ایدهٔ اصلی کمپین با سلیقهٔ من جور درمیاومد.
اگر قرار بود کار کنم، میخواستم نتیجه چیزی باشه که بهش افتخار کنم.
و اگر کلر هم انتخاب میشد، این موضوع قرار نبود چیزی رو تغییر بده.
حداقل در اون لحظه، واقعاً همین فکر رو میکردم.
سومشخص — نویسنده
در همان روز، در دفتر دیگری از سئول، نیکول نیز مشغول بررسی پیشنهادی مشابه بود.
برند هنوز نام هیچکدام از مدلها را بهعنوان چهرهٔ نهایی کمپین اعلام نکرده بود، اما از کلر خواسته بود برای بررسی اولیهٔ شرایط آماده باشد.
نیکول فهرست را روی میز گذاشت.
«این میتونه پروژهٔ مهمی باشه.»
کلر به تصاویر طراحی کمپین نگاه کرد.
«ایدهاش خوبه.»
«من هم همین فکر رو میکنم.»
نیکول صفحهٔ بعدی را ورق زد.
نام چند مدل در فهرست احتمالی دیده میشد.
کلر نام آشنایی را دید.
جونگکوک.
ابرویش کمی بال رفت.
«جدی؟»
نیکول گفت: «هنوز قطعی نیست.»
کلر دوباره به تصاویر نگاه کرد.
«اگر انتخاب بشه، امیدوارم حداقل سر کار آدم قابلتحملی باشه.»
نیکول لبخند زد.
«تو که گفتی نمیشناسیش.»
«دقیقاً. دارم امیدوارم رو حفظ میکنم.»
«شاید خیلی هم آدم خوبی باشه.»
کلر شانه بالا انداخت.
«ممکنه.»
مکث کرد.
«ممکنه هم نباشه.»
نیکول خندید.
«تو حتی قبل از دیدنش هم براش پرونده تشکیل دادی.»
«نه. من فقط دارم برای تمام احتمالات آماده میشم.»
«البته.»
کلر پوشه رو بست.
پیشنهاد هنوز رسمی نبود. هیچ قرارداد نهایی امضا نشده بود و هیچکدام از آن دو نمیدانستند تصمیم برند چه خواهد بود.
اما برای اولین بار، یک احتمال واقعی وجود داشت که مسیر حرفهایشان به هم نزدیک شود.
و این بار، نه یک نظرسنجی اینترنتی، بلکه یک پروژه گاری میتوانست آنها را وارد یک قاب مشترک کند.
ادامه دارد...
____________________________________
شراط:
لایک:۳۰
بازنشر:۱۵
کامنت هم که هرچقدر بگم شما ها به تخمتونم نیست پس ولش_
_____________________________
ممکنه غلط املایی داشته باشه
به بزرگی خودتون ببخشید
اولشخص — جونگکوک
من تازه از یک عکاسی طولانی برگشته بودم که مدیرم خبر داد یک پیشنهاد کاری جدید دریافت کردهایم.
این بار برخلاف معمول، لبخند میزد.
همین موضوع باعث شد به پیشنهاد مشکوک بشم.
«چی شده؟»
پوشهای رو روی میز گذاشت.
«یک برند بزرگ میخواد برای کمپین فصل جدیدش باهات همکاری کنه.»
به پوشه نگاه کردم.
«شرایط؟»
«قرارداد اولیهست. هنوز جزئیات نهایی نشده.»
پوشه رو باز کردم و چند صفحه رو مرور کردم. برند شناختهشدهای بود و کمپین میتونست فرصت خوبی باشه.
«زمانبندی چطوره؟»
«فشرده، اما قابل انجام.»
سر تکون دادم.
«خوبه. بررسیش کن.»
مدیرم مکث کرد.
«یک موضوع دیگه هم هست.»
سرم رو بلند کردم.
«چرا همیشه بعد از خبر خوب یک موضوع دیگه وجود داره؟»
«چون زندگی تو خیلی ساده نیست.»
«زندگی من سادهست. آدمهای اطرافم پیچیدهاش میکنن.»
پوشهٔ دوم رو به طرفم هل داد.
«برند در حال بررسی همکاری مشترک با چند مدل دیگه هم هست.»
نگاهی به صفحه انداختم.
اسمها رو مرور کردم.
و بعد، البته، به همون اسم رسیدم.
کلر.
چند ثانیه ساکت موندم.
مدیرم گفت: «هنوز چیزی قطعی نیست. فقط یکی از گزینههاست.»
پوشه رو بستم.
«باشه.»
«همین؟»
«میخوای برقصم؟»
«فکر کردم شاید واکنش نشون بدی.»
«به چی؟ اینکه یک برند میخواد با چند مدل همکاری کنه؟ این اتفاق عجیبی نیست.»
مدیرم با دقت نگاهم کرد.
«اگر کلر هم انتخاب بشه، ممکنه مجبور بشین در یک کمپین مشترک کار کنین.»
«اگر انتخاب بشه، دربارهٔ کار حرف میزنیم.»
«و اگر رسانهها شروع کنن به مقایسه؟»
لبخند زدم.
«اونوقت تو میتونی ازشون بخوای دربارهٔ خود کمپین هم چیزی بنویسن.»
مدیرم خندید.
«تو واقعاً فکر میکنی اینقدر سادهست؟»
«نه. فکر میکنم کار من مدل بودنه، کار تو مدیریت رسانههاست. هرکدوممون هم بهتره روی شغل خودمون تمرکز کنیم.»
این بار چیزی نگفت.
من هم دوباره پوشه رو باز کردم.
جزئیات پروژه جالب بود. طراحی لباسها، سبک عکاسی و ایدهٔ اصلی کمپین با سلیقهٔ من جور درمیاومد.
اگر قرار بود کار کنم، میخواستم نتیجه چیزی باشه که بهش افتخار کنم.
و اگر کلر هم انتخاب میشد، این موضوع قرار نبود چیزی رو تغییر بده.
حداقل در اون لحظه، واقعاً همین فکر رو میکردم.
سومشخص — نویسنده
در همان روز، در دفتر دیگری از سئول، نیکول نیز مشغول بررسی پیشنهادی مشابه بود.
برند هنوز نام هیچکدام از مدلها را بهعنوان چهرهٔ نهایی کمپین اعلام نکرده بود، اما از کلر خواسته بود برای بررسی اولیهٔ شرایط آماده باشد.
نیکول فهرست را روی میز گذاشت.
«این میتونه پروژهٔ مهمی باشه.»
کلر به تصاویر طراحی کمپین نگاه کرد.
«ایدهاش خوبه.»
«من هم همین فکر رو میکنم.»
نیکول صفحهٔ بعدی را ورق زد.
نام چند مدل در فهرست احتمالی دیده میشد.
کلر نام آشنایی را دید.
جونگکوک.
ابرویش کمی بال رفت.
«جدی؟»
نیکول گفت: «هنوز قطعی نیست.»
کلر دوباره به تصاویر نگاه کرد.
«اگر انتخاب بشه، امیدوارم حداقل سر کار آدم قابلتحملی باشه.»
نیکول لبخند زد.
«تو که گفتی نمیشناسیش.»
«دقیقاً. دارم امیدوارم رو حفظ میکنم.»
«شاید خیلی هم آدم خوبی باشه.»
کلر شانه بالا انداخت.
«ممکنه.»
مکث کرد.
«ممکنه هم نباشه.»
نیکول خندید.
«تو حتی قبل از دیدنش هم براش پرونده تشکیل دادی.»
«نه. من فقط دارم برای تمام احتمالات آماده میشم.»
«البته.»
کلر پوشه رو بست.
پیشنهاد هنوز رسمی نبود. هیچ قرارداد نهایی امضا نشده بود و هیچکدام از آن دو نمیدانستند تصمیم برند چه خواهد بود.
اما برای اولین بار، یک احتمال واقعی وجود داشت که مسیر حرفهایشان به هم نزدیک شود.
و این بار، نه یک نظرسنجی اینترنتی، بلکه یک پروژه گاری میتوانست آنها را وارد یک قاب مشترک کند.
ادامه دارد...
____________________________________
شراط:
لایک:۳۰
بازنشر:۱۵
کامنت هم که هرچقدر بگم شما ها به تخمتونم نیست پس ولش_
_____________________________
ممکنه غلط املایی داشته باشه
به بزرگی خودتون ببخشید
- ۶۵۱
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط