استادحاج محمد حسین یگانه
استادحاج محمد حسین یگانه
(دوتار)
(زادهٔ ۱۲۹۷ داغیان، قوچان - درگذشته ۱۳۷۱) نوازندهٔ دوتار اهل ایران بود. از ابتکارات یگانه میتوان به ترجمهٔ منظوم متون ترکی برخی از منظومهها همچون زهره و طاهر و ابراهیم ادهم به زبان فارسی اشاره کرد.
زندگیویرایش
محمدحسین یگانه در روستای داغیان از توابع شهرستان قوچان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در مکتبخانه گذراند و دیپلم نظام قدیم را در همان روستا گرفت. یگانه در کنار کار کشاورزی به آرایشگری و طبابت سنتی نیز میپرداخت. او در جوانی روستا را ترک کرد و ۷ سال در تیتکانلو به سر برد. در آن زمان، با دوتارآشنایی مختصری داشت و به سبک قدیم دوتار مینواخت. عوضمحمد و خانمحمد بخشی نخستین استادانش بودند. بعد از شهریور ۱۳۲۰، نزد محمد جوزانی که سرامد دوتارنوازان منطقه بود، به یادگیری دوتار پرداخت. غلامحسین زیره نیز از استادانش بود.[۱]
یگانه همچنین صدای گرم و رسایی داشت و در کارهای نمایشگری مثل شبیهخوانی، هیاتهای مذهبی و... شرکت میکرد. او با هنر نقالی هم آشنایی کامل داشت و شاهنامهٔ فردوسی را بخوبی میخواند. وی از جمله بخشیهای معروف شمال خراسان بود. یگانه دوتارش را ترکی میدانست؛ اما به ترکی، کردی و فارسی آواز میخواند. وی همچنین از مقامهای ترکمنی، درگزی، قوچانی، کردی و باخرزی در اجراهایش استفاده میکرد. یگانه در سال ۱۳۷۱ درگذشت. او نواختن دوتار را به بچههای خود نیز آموخته است، تا این سنت در میان خانواده از بین نرود. از فرزندان او استاد محمد یگانه، موسیالرضا و حمیدرضا این هنر را دنبال کردند.[۲][۳]
(دوتار)
(زادهٔ ۱۲۹۷ داغیان، قوچان - درگذشته ۱۳۷۱) نوازندهٔ دوتار اهل ایران بود. از ابتکارات یگانه میتوان به ترجمهٔ منظوم متون ترکی برخی از منظومهها همچون زهره و طاهر و ابراهیم ادهم به زبان فارسی اشاره کرد.
زندگیویرایش
محمدحسین یگانه در روستای داغیان از توابع شهرستان قوچان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در مکتبخانه گذراند و دیپلم نظام قدیم را در همان روستا گرفت. یگانه در کنار کار کشاورزی به آرایشگری و طبابت سنتی نیز میپرداخت. او در جوانی روستا را ترک کرد و ۷ سال در تیتکانلو به سر برد. در آن زمان، با دوتارآشنایی مختصری داشت و به سبک قدیم دوتار مینواخت. عوضمحمد و خانمحمد بخشی نخستین استادانش بودند. بعد از شهریور ۱۳۲۰، نزد محمد جوزانی که سرامد دوتارنوازان منطقه بود، به یادگیری دوتار پرداخت. غلامحسین زیره نیز از استادانش بود.[۱]
یگانه همچنین صدای گرم و رسایی داشت و در کارهای نمایشگری مثل شبیهخوانی، هیاتهای مذهبی و... شرکت میکرد. او با هنر نقالی هم آشنایی کامل داشت و شاهنامهٔ فردوسی را بخوبی میخواند. وی از جمله بخشیهای معروف شمال خراسان بود. یگانه دوتارش را ترکی میدانست؛ اما به ترکی، کردی و فارسی آواز میخواند. وی همچنین از مقامهای ترکمنی، درگزی، قوچانی، کردی و باخرزی در اجراهایش استفاده میکرد. یگانه در سال ۱۳۷۱ درگذشت. او نواختن دوتار را به بچههای خود نیز آموخته است، تا این سنت در میان خانواده از بین نرود. از فرزندان او استاد محمد یگانه، موسیالرضا و حمیدرضا این هنر را دنبال کردند.[۲][۳]
- ۱.۴k
- ۰۳ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط